Хто якое бухло любіць. Раскажыце вашу гісторыю прыходу)))

Флудзілка | 26 February 2019 ад | 42 Адказу | 2,895 Праглядаў | 5 Рэакцый
avatar-364
Адміністратар
Ранг
41
Рэпутацыя
40 650
Публікацыі
5 755
Падпісчыкі
111
Рэгістрацыя
12.07.2013
IvanPronin, 26 February 2019
…без бухла жыццё дрэннае!

гэта 100500 праўда. Інакш было б як-то неяк…)

 

…кароч я люблю піва больш за ўсё.))))

+5
0
+5  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-14107
Skilled
Ранг
9
Рэпутацыя
465
Публікацыі
2 360
Падпісчыкі
2
Рэгістрацыя
06.12.2017
IvanPronin, 26 February 2019
…без бухла жыццё дрэнная!

да і з бухлом таксама не цукар 😁.  Сам ужо даўно не п’ю, раю кефірчык або малочны кактэйль.

+4
0
+4  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-14608
Skilled
Ранг
9
Рэпутацыя
495
Публікацыі
4 639
Падпісчыкі
3
Рэгістрацыя
19.01.2018

Так тут як бы што сказаць… у прынцыпе ўсё добра ідзе, пакуль раніца не наступае😮

+2
0
+2  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-14777
Experienced
Ранг
5
Рэпутацыя
0
Публікацыі
2 358
Падпісчыкі
1
Рэгістрацыя
30.01.2018
Vertup, 26 February 2019
да і з бухлом не цукар 😁. Сам то даўно не п’ю, раю кефірчык або малочны кактэйль.

ну так, даўно не бухваў) ахах

Піва люблю, каньячок, віскі (калі кішэню дазваляе)

А па факце, цяпер не п’ю, здароўе душыць, кажа не трэба

За сваё выпіта было, мама дарагая)

+2
0
+2  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-18095
Average
Ранг
3
Рэпутацыя
19
Публікацыі
371
Падпісчыкі
0
Рэгістрацыя
20.01.2019

Півасік цёмны (калі яшчэ і нефільтраваны – то проста агонь). За мацнейшае – ром і тэкіла, а калі трэба сарваць дах, то маць яго егермайстар).

+2
0
+2  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-2137
Experienced
Ранг
6
Рэпутацыя
190
Публікацыі
7 426
Падпісчыкі
7
Рэгістрацыя
04.07.2015

бляха, не хацеў жа піць, чытаю півасік, вiскарык, і ўжо вусны аблізваю

па тэме : люблю піва, каньяк нармальны, віскарык само сабой

усё астатняе па настрою.

Melbourne, 27 February 2019
ну гісторыя так гісторыя, пачыналіся баявыя дзеянні на Данбасе, але фронт быў у кіламетрах 50, таму асабліва не парыліся, вырашылі сабрацца і папіць, грошай асабліва не было, а тады пачалі з РФ прывозіць капейны каньяк, які ў бутэльках па 5 літраў прадаваўся, ну розныя майстры разлівалі яго па [...]
+2
0
+2  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-5020
Masterful
Ранг
18
Рэпутацыя
3 285
Публікацыі
31 927
Падпісчыкі
30
Рэгістрацыя
22.12.2015

В асноўным п’ю “шыло”…)  Пры тым у той жа дзень, ну як прастуда спрабуе паселіцца ў арганізме… А на наступны дзень ужо ўсё нормалёк 😎

+1
0
+1  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-8842
Experienced
Ранг
5
Рэпутацыя
119
Публікацыі
4 503
Падпісчыкі
5
Рэгістрацыя
12.06.2016

😎Тууууу…Я пад гэтым справай паспеў нашвырнуць многа чаго))І ў калодзежы падаў, і праз лоба вылятаў, скакаў з дома на дом як-то😁(4 паверхі – гэта не хухры-мухры)) Увогуле весяліўся як мог, цяпер здароўе ўжо не тое і ўсё піянство адбываецца або дома, або ў гасцях за сталом..НО ўвогуле ёсць у мяне добры сябар, Міхаіл Леанідавіч…і ў нас з ім стандартная праграма – 5-8 баклаў па 1,5 літра піваса, 0,7 гарэлкі халодненькай і ўсё гэта на 2 асобы пад добрую закуску🙂 Пасля выпітага душ пачынае патрабаваць працягнення і пачынаем піць усё, што можам купіць, рознага роду настойкі, говнопіва закусваючы рэзінавымі булкамі з макдака😁 увогуле што адбываецца пасля гэтага я, як правіла, не памятаю..

+5
0
+5  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-8842
Experienced
Ранг
5
Рэпутацыя
119
Публікацыі
4 503
Падпісчыкі
5
Рэгістрацыя
12.06.2016

😁Успомніў вось.. катаўся на карове, якую вывелі на выгул мясцовыя баптысты, потым з яе шчасліва ўткнуўся галавой у зямлю😁 з раніцы доўга думаў, што ў мяне шыя балiць.. потым фоткі паказалі

+4
0
+4  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-18549
Average
Ранг
2
Рэпутацыя
6
Публікацыі
49
Падпісчыкі
0
Рэгістрацыя
27.02.2019

Любімы алкагольны напой – перш за ўсё Півасэлло.

А калі ўжо штосьці мацнейшае – то віскі з колай, паасобку не магу, арганізм адкідвае высокі градус, люблю піць павольна і ўмерана.

+2
0
+2  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-7329
Experienced
Ранг
4
Рэпутацыя
23
Публікацыі
387
Падпісчыкі
0
Рэгістрацыя
12.04.2016

Я працаваў на спіртзаводзе, вытворчасць спірту вялася з пшаніцы, калі камусьці цікава, ну і як-небудзь узяў дадому літрушку для расцірання, быў пахмурны хмуры дзень, настрою не было, а быў спірт і шмат яркіх водгукаў пра яго благадзейнасць, вырашыў я яго паспрабаваць для настрою, развёў з звычайнай вадой 1 да 1 і накатзіў песярик, піўся, дарэчы, прыемней той вады, якой развёў, і не памятаю, што пачаў рабіць, але памятаю, што дзе-то праз 15 хвілін толькі я адчуў моцны прыліў эйфорыі і пры тым чыстэйшы, і тады я зразумеў, што гэты спірт сапраўды казачны))) А яшчэ я люблю свежзварынае піва, пасля першай кружкі таксама адчуваецца выдатны прыліў.

+4
0
+4  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-364
Адміністратар
Ранг
41
Рэпутацыя
40 650
Публікацыі
5 755
Падпісчыкі
111
Рэгістрацыя
12.07.2013
alfabrein, 28 February 2019
Працаваў я на спіртзаводзе, вытворчасць спірту вялася з пшаніцы калі каму цікава, ну і як то ўзяў дадому літрушку для расцірання, быў пахмурны змрочны дзень, настрою не было, а быў спірт і шмат каларытных водгукаў пра яго благадзейнасць, вырашыў я яго паспрабаваць для настрою, развёў звычайнай [...]

пікец! ….аж самому захацелася!

Ды вы, батенька, філосаф!

Жырна плюсую – бо жудасна спадабалася, як выдаў!!)))))

+5
0
+5  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-2374
Skilled
Ранг
9
Рэпутацыя
479
Публікацыі
10 475
Падпісчыкі
11
Рэгістрацыя
16.10.2015

Я люблю жраць людзей.
Але гэта да тэмы не адносіцца
Усім дзякуй

+2
-2
0  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-2186
Адміністратар
Ранг
30
Рэпутацыя
17 450
Публікацыі
24 611
Падпісчыкі
23
Рэгістрацыя
02.08.2015

Ну я п’ю з некаторых часоў выключна белую. І ўсім раю. Таму што піва ўжо даўно не тое, а ўсе гэтыя віскі-куіскі – тупа наіпалаванне для адабрання грошай. А той, хто кажа, што маўляў алкаголь смачны, той крывіць душою. Алкаголь – гэта ЯД. Любы….

P.S. Не бухайце, хлопцы. А ўвогуле бухайце 😁

+4
0
+4  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-364
Адміністратар
Ранг
41
Рэпутацыя
40 650
Публікацыі
5 755
Падпісчыкі
111
Рэгістрацыя
12.07.2013
AydarKaribullin, 28 February 2019
P.S. Не бухайте, пацаны. А ўвогуле – бухайце 😁

я ўвогуле з нейкага часу стаў падазрона глядзець на людзей, якія кажуць тыпа “я не п’ю ваще!” … і нават з язвай п’юць… а тут… дзіўна, каротка. ))

+3
0
+3  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-8842
Experienced
Ранг
5
Рэпутацыя
119
Публікацыі
4 503
Падпісчыкі
5
Рэгістрацыя
12.06.2016
IvanPronin, 1 March 2019
я ўвогуле з нейкага часу стаў з падазрэннем глядзець на людзей, якія кажуць маўляў “я не ппю зусім!” … і з язваю ж нават п’юць… а тут… дзіўна коратка. ))

😮 Гэта дааа.. неп’ючы чалавек горш за шпіёна.. хрэна ведае, што ў яго на думцы

0
0
0  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-2313
Skilled
Ранг
8
Рэпутацыя
357
Публікацыі
3 848
Падпісчыкі
22
Рэгістрацыя
21.09.2015
Feya_Line, 28 February 2019
Я люблю жраці людзей.

Вы з Леніным Маньякі😄

+3
0
+3  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-4634
Experienced
Ранг
6
Рэпутацыя
151
Публікацыі
1 408
Падпісчыкі
7
Рэгістрацыя
07.12.2015

Перавага як у многіх – піва, але люблю разліўное з піваварні. Мабыць гэта з дзяцінства любоў да разліўнага піва з бочак на колах. Адно время гарэлку любіў, асабліва парламент.)) Чым старэй стаў, гарэлку разлюбіў, палюбіў віскі Балантайнс )). Гісторый па п’янай лаўцы было многа. Розных, бо гуляць мы ўмелі весела і куролесілі па поўнай – была вялікая кампанія. Мы то па п’яні ў Маскву падрываліся ў Голубую ўстрыцу развесці з яе абітальнікамі геямі. То ў Піцер арган езьдзілі слухаць. То пасля пьянкі ў Сочы апыняліся, а гэтыя гарады ад нас 2к-3к км. )) Але і дракі без іх ніадкуль па п’яні, як жа кулакі не размяваць )))

+2
0
+2  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-5218
Skilled
Ранг
7
Рэпутацыя
279
Публікацыі
2 818
Падпісчыкі
5
Рэгістрацыя
26.12.2015
IvanPronin, 1 March 2019
я ўвогуле з нейкага часу стаў з падазрэннем глядзець на людзей, якія кажуць мол “я не п’ю воўсім!” … так і з язвай жа нават п’юць… а тут… дзіўна кароче. ))

Адгэтуль ставіся да мяне з падазрэннем. Не п’ю. Язвы былі, вылечыў і вырашыў больш не бухнуць. А раней:

З любімага была “текила бум”. Наліваеш у шклянку з тоўстым дном на палец текілы і столькі ж (асцярожна))) горкага то́ніка. Накрываеш сурвэткай, паднімаеш над сталом (барнай стойкай) і моцна (галоўнае рэзка) бамц – аб паверхню. Жыватворная вадкасць пеныцца амаль да краю і ў гэты момант яе тэрмінова трэба ў глотку перавярнуць. Сурвэтку галоўнае зверху не забыць скінуць, бывалі выпадкі 🤣

Момантальны прыход. Уся справа ў чараўнічых бурбалках))) Непадрыхтаваныя персанажы з пяці-сем бумаў у аўт адпраўляліся. Для клуба самае падыходзячае бухло. Ну і калі хочаш нармальна ап’янець, пры гэтым не ўліваючы ў сябе шмат пойла.

Ну а звычайна класіка. Беленькая 😉…. рэдка коніна, для разнастайнасці.

Віскар і іншыя “экзатычныя” напоі) на душу не лёглі, прабач. Піва ес-це-сна, але рэдка і толькі летам, на пляжы дзе-небудзь.

І так. Калі добры самагон, у вёсцы бабуля адна варыла (вешч), малаком парным запіваць, то раніцай зусім ніякіх наступстваў. Жбан не трэсне. Прачынаешся такі прасветлены ахаха))) Быццам і не піў напярэдадні. Бабуля гэтая і навучыла.

P.S. Напісаў усё гэта і так нецярпліва захацелася выпіць, што пздц. Нават скупая сляза па шчаке скочыла 😁

+4
0
+4  
Калі ласка, пачакайце...
Ранг
9
Рэпутацыя
426
Публікацыі
1 528
Падпісчыкі
0
Рэгістрацыя
10.09.2017

Абажаю піва. З моцнага – гарэлка і кальвадос. Гісторый шмат у куфры. У групе тэлеграма даваў спасылку на свой аповед, вось апублікую і тут:

 

 Алкаголь, выпіўка, спірт, выпіўон, спіртное, гаручка, хмельнае, бухалова, бухло, гарачыльнае, гаручае, зялёны змей, дрынк. Назавіце, як хочаце. Сэнс ад гэтага не зменіцца. Ад гэтага нічога не зменіцца. Але змяніўся маё жыццё. І гэтага хопіць.
 
   Я часта пытаю сябе: шкадую ці не шкадую, што калісьці пачаў бухать, калдырить, сінячыць, залівацца, выпіваць, піз@ашыць, махаць, піць, навальвацца. І лавлю сябе на думцы, што ні кроплі. Чаму? Хеў яго ведае. Хутчэй за ўсё, таму што большасць маіх успамінаў звязана з алкаголем. Як прыемных, так і не вельмі. Вядома, такія ўспаміны нехта назаве нікчэмнасцю. Гэта ваша справа. Для мяне гэтая “нікчэмнасць” ледзь не стала з аднаго боку “сэнсам жыцця”, а з другога – гэтай жа жыцця канцом.
 
   Напэўна, павінен даць пасыл вам, тыпа не бухайце, бо сінька – чмо. Але не магу. І нават не хачу. Таму што не люблю трэзьвеннікаў, як ні дзіўна. Хоць зараз сам амаль не п’ю, але з трэзьвеннікамі ўсё роўна не магу знайсці агульную мову. Дык што – бухайце на здароўе, толькі проста памятайце: за ўсё ў гэтым жыцці трэба плаціць. Абсалютна за ўсё. Я за свае “алкадні” заплаціў ужо прытна.
 
   Не буду апісваць наяўнасць усіх хвароб, якія я набыў дзякуючы спіртному, але, паверце, іх аб’ём нармальны. Ад панкрэатыту да якіх-небудзь ё@ных панічных атакаў. Хз як гэта яшчэ скажацца далей. Не хачу пра гэта думаць. Таму, выпіваючы чарговы шклянку (хаця ў той момант пра гэта не думаецца, а калі і думаецца, то з мовы ўсё роўна злятаюць словы “А пох@й, пляшем”), падумайце вы хоць бы пра гэта. Калі не хочаце быць паўраскладзенай шлюбай да гадоў 30. А далей – яшчэ горш. Да вас прыйдзе дрыжанне рук. Потым адутлаватасць чорт – алкагольная адутлаватасць. Піўны жывоцік. Ногі патоньчаюцца. Кожа пачне прасочваць характэрны ванілавы смердзень. Усе гэтыя прыкметы – непазбежныя. І яны абавязкова будуць вашымі. Яны абавязкова прыйдуць да вас. Таму што алкаголь умее чакаць. І таму што прыгожага алкагалізму – не бывае
 
   Магчыма, усе гэтыя прыкметы вас напалохаюць і вы нават кінуце піць – на нейкі час. Але вось у сабе вы нічога не захочаце мяняць – вы застанецеся тым жа чалавекам, з тым жа наборчыкам вашых асабістых якасцей, якія і прывялі вас да алкагалізму. Вы кінеце піць – але ўнутрана вы застанецеся ранейшым. Вось чаму праз нейкі час вы зноў пачнеце піць.
 
   Так, дарэчы, калі перастаў бухать шмат хвароб знікла. Печань стала нармальна працаваць. Перастала штодзённа скакаць ціск. З’явілася цяга да жыцця. Кожны ранак напаўняўся фарбамі. Нарэшце хацелася ўставаць і ісці на працу, што пры алкашцы рабілася з такім напругам. На поўнае аднаўленне і выхад з дэпрэсіі сышло прыкладна каля 6 месяцаў. Была думка закодавацца, але страх у душы, што ад кадзіроўкі можа паехаць даху, не дазволіў такога метаду. Прышлося справіцца ўласнымі сіламі. Як было цяжка – не перадаць словамі… 
 
   Пры любым адпрацоўванні заўсёды чамусьці ўзнікае страх за жыццё, боішся выпадкова выскочыць з вокны ці патрапіць пад машыну. Калі цярпець усё гэта становіцца нецярпімым пачынаеш са слязьмі на вачах маліцца Богу, клянешся больш не піць… Адпускае. Затым дзён два ходзіш як сумнае гаўно, з змрочнымі думкамі і жудасным станам. На 3-ці дзень становіцца лягчэй, праз пару дзён зноў ідзеш піць… І гэты кругаварот у алкаголіка непазбежны… Але трэба знайсці сілы і пазбегнуць яго. Інакш – шлях толькі адзін
 
   Хоць я вельмі баяўся развітацца з алкаголем. Я не верыў, што без яго можна жыць, ды і ўвогуле – жыццё без алкаголю здавалася мне пустое і сумнае. А тое, што жыццё з алкаголем – гэта пастаяннае пачуццё сораму за сябе і бясконцыя страты, я не хацеў прызнаваць, ды і не было патрэбы. Ўсякія мае сябры без выключэння таксама былі алкаголікамі, а калі я пасаромеў перад няпрошанымі людзьмі, я проста стараюся больш з імі не сустракацца, або загадзя прымаў агрэсіўны выгляд…
 
   Па моладзевых мерках я, напэўна, позна пазнаёміўся з алкаголем. Здаецца, гэта было ў 11-м класе. Тады ў школе кожную пятніцу праходзілі дыскатэкі. Хоць я на іх хадзіў вельмі рэдка, але ў той дзень прыйшлося па прымусу. Трэба было дзяжурыць на сустрэчы выпускнікоў. Як на ўдачу, бацька закалыміў 5 яшчыкоў гарэлкі (100 бутэлек). Калі я адчыняў шафу і бачыў збіранку гэтых бутэлек, не ведаю чаму, але я ўсміхаўся. Яны так радавалі вока. Этыкеткі прам блішчалі сваёй прыгажосцю. Я не ўтрымалася і тады стырылі адну бутэльку. Яе мы ўтрох раздавілі ў прыбіральні школы, запіўшы разведзеным ЮПІ і закурыўшы цыгарэтамі. Што я адчуў? Не памятаю. Адзназначна, што мне не было дрэнна. На раніцу я не блуваў, як ні дзіўна. Карацей, склаліся дастаткова нядрэнныя ўражанні пра алкаголь. А дарма).
 
… Б@яць, я кляўся сабе, што больш ніколі не буду піць… Што ж я за чмо??? Маім словах і абяцанням веры, калі я ўжо лгу сам сабе. Зноў у соплі. Зноў 2 тыдні. Піз@ец. Зноў “заплыў”, які нясе з сабой усведамленне свайго поўнага ідыятызму з-за чарговай спробы алкаголю пасля гадавога перапынку..
 
   Цяпер не п’ю ўжо 12-15 гадзін і з кожнай секундой становіцца ўсё горш і горш. А яшчэ з кожнай секундой абвастраецца жаданне ўве@аць шклянку. Пох@й чаго. Гарэлкі, каньяку, піва або джын-тоніку. Галоўнае, каб гэтая гаручая сумесь дайшла да мозгу і паваліла мой арганізм у стан ап’янення. З рота смярдзіць гаўном… Не, нават не гаўном, а пахам разлажанай печані і мачой. Кажуць, быццам каты ў рот насралі або нешта падобнае. Х@й вгадалі. Хуцей. У мільён разоў горш. Быццам унутры ўсё сгніла і праляжала там пару тыдняў. Пах трупа што лі?
 
…Праходзіць яшчэ пару гадзін. Не лезе ні чай, ні вада, зусім ні хуя. Усе думкі цяпер толькі пра алкаголь. Пізд@ц, я дакладна канечны алкаш. Стопудова. Рукі і ногі зводзяць судоргі. З ложа ўстаць немагчыма. І гэта толькі пачатак. Я ведаю, што будзе далей. Я не хачу гэтага. Шклянка дапаможа. Але ненадоўга. Потым усё нанова. Што рабіць, бл@ть???
 
   Яшчэ пару гадзін дляцца як вечнасць. Пачынаецца ваніты. Але паколькі ні хуя не жраў толкам гэтыя дні – блевать зусім няма чаго. Абнімаеш унітаз і пачынаеш з ім размаўляць на нейкай дзіўнай мове, зразумелай толькі табе і яму. Унітаз – сябар навекі. Скелет, што застаўся ад майго разлажанага цела, пульсуе і выціскае з пустога страўніка не ваніты, а адну зялёную слізь. Я душыся гэтай макротай, размазваю па вуснах і плачу.
 
  Адкуль узяліся слёзы. З якога х@я? Пачынаеш пра нешта шкадаваць. Суіцыд? Стараешся выгнаць гэтыя думкі прэч. Перад вачыма стаіць келіх піва з кропелькамі на гранях. Гэту карціну змяняе стопарык гарэлкі. І шэпт у галаве: братан, выпей, палягчэе, нах@й табе гэтыя мукі… Галоўнае, ім не паддацца. Але гэта цяжка. Вельмі цяжка. Мозг ужо ўвогуле ні пра што не думае, акрамя добрай дозы спіртнога. 
 
   У вушах пачынаюць з’яўляцца нейкія дзіўныя гукі. Здаецца, што нехта кліча цябе. Песні граць пачынаюць. Яшчэ праз пару гадзін пачнуцца галюцынацыі. Калі не выпіць. Не, піць нельга. Цярпець, сука, цярпець.
 
   Незаметна наступае ноч. Бл@ть, гэта самае страшнае пры адпоўзеньні. Асабліва калі ты адзін у кватэры. Адразу думкі пры любым галавакружэнні тэлефанаваць у хуткую, у наркадыспансер. Ці выпіць…
 
   Я не вытрымліваю. У грудзях усё сціснула. У вачах цёмна. Рукі дрыжаць так, што нават не магу трапіць струёй унітаз. Гэтымі дрыжаць рукамі адчыняю халадзільнік, дастаю слоік піва. Вось яна жыццёвальная вільгаць. Яна мне патрэбна. Проста каб дацягнуць да раніцы. Бо думка пра смерць асела ў мне і не збіраецца нікуды сыходзіць. 
 
…Трохі палягчэла. Стараюся заснуць. Але не атрымаецца, як заўжды. Праз пару гадзін зноў усё пачынаецца нанова. Ціск епашыць пад 180, а можа і больш. Баюся нават мераць, каб ад самаўнушэння яшчэ горш не стала. Глытаю купу якіх-небудзь таблетак, але наўрад ці што-небудзь дапаможа. Гліцын, мезім, корвалол зверху, палірую ўсё гэта зялёным чаем. Што я твору, х@й яго ведае. Я проста хачу поспiць. Але якая-небудзь незразумелая сіла стрымлівае сон. І нехта шэпча на вуха: ты ж ведаеш, што гэта трэба прайсці, без гэтага, брачо, ніяк. Я ківаю ў згоду гэтаму голасу і накрываюся з галавой коўдрай, каб нічога не бачыць. 
 
…Уключаю фільм на ноўтбуку, тэлевізар. Зажыгаю святло ва ўсіх пакоях. Пачынаю лазіць у тэлефоне, каб знайсці з кім можна папіз@ехаць. Калі я не пачую жывы голас, то я дакладна звар’яцею. Але ўсе спяць… Ляжыш як дэбіл з тэлефонам у руцэ, – каб паспець набраць хуткую, калі сэрца спыніцца. Потым думаеш: е@аць, а што калі 03 не паспею набраць. Набіраеш 03, каб заставалася націснуць толькі адну кнопку і ляжыш у страху і чакаеш.
 
…Хто-то стаіць за фіранкай. Не, не можа быць. Мае фантазіі. Бл@ть, пачынаецца самае страшнае. Як жа мне патрэбны сон. Але снотворнае страшна піць. Страшна ад таго, што потым боішся не прачнуцца. АААААААААА. Гэта пізд@ц. 
 
   Цела ўжо спіць, але мозг не адключаецца. Я чую, што пачынаю храпець. Е@аць, як такое магчыма. Ускарачаю. Увесь у смярдзючым поту. Сэрца лупіць, як аўтамат калашка. Чаргою. Страх ахоплівае ўсяго. Што адбываецца, сцюко? Дзе я? Хто ўсе гэтыя людзі? Закрываеш вочы і бачыш, як яны ўсе атачаюць цябе, нешта шэпчуць. Лезуць сваімі грознымі тварамі прама ў твар. Рэзка адкрываеш вочы – вакол пусто. Палёгка. На пару секунд. І зноў з’яўляюцца яны. На гэты раз маўчаць і проста глядзяць табе ў вочы, часам усміхаючыся. Вось гондоны.
 
   Пачынаеш прыдумляць сабе ўсюлякую глупства, а мозг гэта падтрымлівае і пачынае раскручваць легенду з неверагоднай хуткасцю. Вось ты ўжо разумееш, што ў цябе белая гарачка. Праз секунду заколола печань. І ты ўжо думаеш, што ў цябе дакладна ўжо цыроз… А калі пачынае пульсаваць у скронях, то адразу здаецца, што інсульт не пазбежны… Гнань прэч, ганяць нах@й усе гэтыя думкі. Усё будзе заібiсь… Цярпі, Дёня, цярпі
 
…Ляжыш на ложку і не адчуваеш ні хуя. Аблокі пад столькай будуюць розныя фігуры жывёл. Паперці усміхаюцца. Покрывало быццам жывое шэўеліцца, як змея. Пот ціха цячэ па скронях. Успамінаеш шмат чаго, што выклікае неверагодную сум. Мільком зноў праносіцца думка пра алкаголь. Маленькую порцыю. Зусім маленькую. 
 
…Гляджу на сябе ў люстэрка… Зялёнае твар, ацёкі, тремор, брудная башка, рукі-ногі – ды і ўсё астатняе ў сіняках. Мда, мне лягчэй павесіць на шыю таблічку – я – алкаш, чым спрабаваць хаваць гэта… 
 
…Душ, бл@ть, трэба прыняць душ. Цягнешся ў ванную, здзіраючы з сябе па дарозе смердзючую ад поту вопратку. Труселі прыліплі да ягадзіц. Колькі ж дзён я іх не мяняў… Піз@ец. Уключаеш пральную машыну і кідаеш туды ўсё гэта гаўно. Сам становішся пад лядзяны душ. Душавая кабіна зачыняецца… і пачынаецца панічная атака. Страх ахоплівае мозг з новай сілай. Ты пачынаеш думаць пра ўселякія непажаданыя канцы. Здрысні, сука. Знікні, не мароч галаву. Не думаць пра дрэннае, не думаць…
 
…Стоіш пад вадой і адчуваеш, як усё гаўно змываецца з цябе струйкамі свежасці. Здаецца, што зноў вяртаешся да жыцця. Крыллі вырастаюць за плячамі ці нешта тыпу таго. Але, адзінае х@й, як толькі выйдзеш з душа – па-новаму акуняешся ў прыхад. Зноў пачынаецца розная хрэн. Хто-то дзесьці мерэцца. Шарахаешся ў бакі ад прывідачнай лухты. Складана, вельмі складана. Мозг выдае сігнал, што трэба пайсці есці. Гэта ўжо добра. А лепш – паспiць. Але як, пізд@ц, як???
 
   Мозг выключаецца. Ты выключаешся. Адна думка ў галаве – што будзе, тое будзе
 
…І ты чакаеш у такім стане, калі прыйдзе адзіная прыемная рэч у пахмеллі – гэта калі цябе пачынае адпускаць. Тады ты разумееш, што ты хутчэй ЖЫВЫ, чым МЁРТВЫ – тады ўсіх хочацца абняць, пацалваць, зрабіць нешта добрае. А яна павінна прыйсці абавязкова, калі… Калі тётка з касой не прыйдзе раней….
+2
0
+2  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-364
Адміністратар
Ранг
41
Рэпутацыя
40 650
Публікацыі
5 755
Падпісчыкі
111
Рэгістрацыя
12.07.2013
oxystaff, 1 March 2019
П.С. Напісаў усё гэта і так нецярпліва захацелася выпіць, што пздц. Нават скупая сляза па шчацэ скатылася 😁

ахахаха ….)))))

і вось ты пасля гэтага хочаш сказаць, што мае “падазрэнні” – гэта штосьці бясфундаментальнае?))))

…я ж не казаў увогуле пра сіньку да усрачкі (прывeр, ФРидок). А пра “ўжыванне”… можа нават культурнае што ле…

+3
0
+3  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-18095
Average
Ранг
3
Рэпутацыя
19
Публікацыі
371
Падпісчыкі
0
Рэгістрацыя
20.01.2019
IvanPronin, 1 March 2019
ахахаха ….))))) і вось ты пасля гэтага хочаш сказаць, што мае “падозры” – гэта нешта беспадстаўнае?))))  …я ж не казаў увогуле пра сіньку да усрачкі (привер, ФРидок). А пра “употребление”… можа нават культурнае што ле…

Ну так, культурнае ўжыванне цесна мяжуе з гульнёй у казіно дзеля задавальнення. Усё толькі на карысць)) Сарказм, калі што) 

0
0
0  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-2374
Skilled
Ранг
9
Рэпутацыя
479
Публікацыі
10 475
Падпісчыкі
11
Рэгістрацыя
16.10.2015

 

+4
0
+4  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-2313
Skilled
Ранг
8
Рэпутацыя
357
Публікацыі
3 848
Падпісчыкі
22
Рэгістрацыя
21.09.2015

😄

+4
0
+4  
Калі ласка, пачакайце...
avatar-9774
Skilled
Ранг
9
Рэпутацыя
495
Публікацыі
5 778
Падпісчыкі
2
Рэгістрацыя
26.07.2016

я з дзяцінства люблю каньяк. Калі як зараз успомню, бацька нап’ецца, то потым са мной бухалі ўдваіх, а калі маці ўбачыла, што мы ўдваіх бухалі, то ўзялася за галаву і развялася з бацькам, і вось з тых часоў я бухaю каньяк, але цяпер менш п’ю, таму што калі працаваў кандытарам на цукерках, я там напіўся, памятаю, бакаламі, а потым ад гэтага ў мяне ўзнікла агіда і яшчэ атрымаў пендаль пад папку ад начальніка вось так вось.

піце ў меру, а мера, як кажуць, вымяраецца ў вадрах)))))

цяпер больш п’ю піва, купляю «на рыло» 2л разліўухі і вяленую рыбку з сухаркамі і потым граю ўсю ноч у казіно…….

+2
0
+2  
Калі ласка, пачакайце...