Працягваючы музычную тэму 

 Leha – галоўны бот сярод усіх ботаў..табe нават не патрэбныя боты..заключыце Леху – і ўсё…

 Гэта таксама праўда)) Колькі такіх Сярогаў блукае па свеце)))

 Олегі і Сярэгі, без абід

А ў Олегаў няма кліпа
https://music.yandex.ru/album/6620407/track/48572547?from=serp

 так што я нарэшце знайшоў другую Алёшку…

http://paranormal-news.ru/news/podrobnaja_istorija_prishelca_aljoshenki/2012-11-15-5655 усё супадае… і тэляпатія, і псіхічныя расстройствы…

 Песня проста агонь… паслухайце і атрымлівайце асалоду

 Магчымасці Вялікай рускай мовы:

Адзін раз, калі гуляў побач з возерам Онега, айцец Ануфрый адкрыў Ольгу нагой. Адзінак быў прытымлены, ашаломлены.
– Ольга, аддайся мне – я цябе пазалочу!
Ольга адказала:
– Здарайся, бацька, адступі! Азмяруеш – помсціць буду! Калі аслабею стрымацца – адкусю пракляты праростак! 
Аднаго восеньскага дня айцец Ануфрый прыйшоў у сябе, пратверзеўшы на апошніх воўчых агурцах, праявіў яснасць розуму, апрануўся, пакінуў пакой, адправіў набажэнства, ахрысціў юнака. Ён адкруціў, адчапіў, адкаркаваў, адвыпіў – зноў ап’янеў. Паспрабаваў акрошку, паспытаў арэхаў, паўпрабаваў осетра, курыныя ножкі, шчупака, бліны, гародніну – абжора бацька добра паешыўся. 

Аддыхнуўшы, айцец Ануфрый пайшоў агле-дзець вакол возера Онега. Перайшоўшы вакол авечніка, абгараджанага яром, ён быў зусім каленакамень. Жыхарка бліжэйшага прыгарада, аголена-дзяўчына Ольга, старанна мыла свае парашком апыленныя строі ля далёкага таполя. 

Асветленае агнямі восені, онегскія азёры! Праўючы бляшаны абад сваёй вялікай акулярнай рамы, вдавец айцец Ануфрый ўважліва агледзеў гэтую істоту, што зацемніла яму вочы. Садай, бацька, праклятая яна мяне зьвяла! 

– Оля, ты загаварыла, спакусіла… дабрыся адзінокага аскета! – ўзвёў голас арол Онегі, айцец Ануфрый у агні. 

– Адступі, айцец Ануфрый! Я адарву пракляты праростак! – адказала ашаломленая Ольга. 

– Аддайся! Я цябе зраблю шчаслівай! – заахвочваў ап’янеўшы распуснік. 

– О? З радасцю! Але за гэта трэба заплаціць, – падумаўшы, адказала паясная дзяўчына. 

– Я цябе пазалочу, засыплю каралямі! Абяцаю статкі авец, нутраныя футрыкі! – падманваў Ольгу апантаны чалавек. 

– Прыемна, бацька! Выдатна, падумаем і паразмаўляем пра гэта, – узрадавалася яна. 

Айцец Ануфрый зачараваў, абняў, абхапіў рукамі, ухапіў… Ольга саслабла, упала чароўна, аддалася адчайна… Аднак, скончыўшы аплодненне, айцец, запыхаўшыся, адмовіўся плаціць абяцанае. 

– Лысаваты, накармлены, абеднелы дурнік! Ты пасвяціў, пазбавіў, абабраў адзінокую авечку! Вярні абяцаны нутрак, ты шкодны ваўк! Дзікі асёл! Ты падмануў, абчысціў, пазнізіў! Я асляплю цябе, атрую, падрапаю і абліжу гонар твой! – рвалілася адчынана Ольга. 

– Ты што, розум страціла, маленечая разбойніца? Збярайся адсюль, – айцец Ануфрый, астудзеўшыся, адмахнуўся ад Ольгі абыякава. 

Абражаная, прыніжаная, загартаваная, дзяўчына ўдарыла айца Ануфрыя небяспечнай зброяй – вялікім тапалёвым калуном. Аслаблены, ашаломлены, Ануфрый пакруціўся, астыў, упаў на зямлю. Памсцённа, Ольга памылася, струснула, высушылася, абулася, апранулася. Дзяўчына трывожна перашукала закроўлены айцец Ануфрый, дапамерла яго нагавіцы, перакапала па яго складках, але сапраўды ўвар’яцела, знайшоўшы астылую застоллю Ануфрыева. 

О… Онегскія віры ўпляталіся ў тросы… Вялікі азарысты акіян абняў, памыў, пагладзіў астатыкі айца Ануфрыя…

Неааа….усё як ёсць

Малхабладо 

Папай матрос, ф**к 

У мяне няма пытанняў, прачытаю пазней… але блін.. Оленка… ты цудоўная 🙂

Неааа… Я зусім не ведаю, што гэта такое, але, здаецца, я зразумеў(ла) сутнасць тэмы

Вось, каб жыццё не здавалася табе мёдам… судзячы па тваім ніку, гэта менавіта тое, што табе трэба

Tor алкаш)))))

ну, ты мог бы знайсці фота, дзе я такая ўся прыбраная, у цыліндры і з жабо))))

Я тут нават не прычэсаны

 чорт..ты мяне спаліў….

 Так, так, так, калега…. цынізм тваіх думак у гэтым канцэпце звязаны з містыфікацыяй парадаксальных ілюзій, але з пункту гледжання эрудыцыі і простай псіхалогіі кожны чалавек мае права ігнараваць пункт гледжання гэтага суб’ектывізму, у цэлым пытанне пра мюслі застаецца адкрытым

 Гусары… пытанне… у мяне ў галаве жэле (маргарынавае), таму што мне выбраць? Мюслі (маргарын)? Ці ляжаць у кукурузным полі? І ўвогуле марсіянскія камары адкладаюць cojones у мазгі велазіраптараў, каб набыць XP і HP, каб той towelie мог развіць навыкі зносін з гіпертрафаванымі яйцаклеткамі качканосца….

 Я паглядзеў спробу Аляксея быць альфонсам і падумаў пра гэта

 Ох, я не магу… Алёшка, гэты PGT-шнік, спрабуе паводзіць сябе як альфонс… усё, хопіць.. скоро ракі пачнуць свісцець, магі спусцяцца з пагорка і яшчэ нешта там

Яшчэ раз, правер гэтую тэму, усё там напісана

   Таму нельга проста ўвайсці на сайт і адразу зняць.. Патрэбныя публікацыі і актыўнасць

Ну “банан” – гэта проста бан))) За пытанні не баняць, але калі пачнеш пераўтвараць балы, а тым больш забіраць іх і атрымліваць за гэта грошы, атрымаеш імгненны бан…

Не, перадача ачкоў дазволена толькі ў покеры. А за тое, што ты напісаў(ла), ты тут атрымаеш банан

 так, ident 

 ой я не магу…. гэта так крута

 выйшла даволі непрыгожа. Тут я выкладваю майго сябра hoooh  ну вось усё проста Хм..Пух…Віні зе Пух)))