Знакамітасці сярод аматараў азартных гульняў

Некаторыя людзі проста хворыя на азартныя гульні, на жаль, не выключэнне і знакамітасці. Адзінi «завісваюць» у падпольных покерных прытонах, іншыя ўпадаюць у безумства, убачыўшы гульнявыя аўтаматы, і з‑за доўгаў прадаюць уласныя дамы, трэція не могуць стрымацца ад рулеткі, а нехта прапальвае ўвесь вольны час за гульнявымі прыставкамі.

Тобі Магуаір быў, бясспрэчна, самым шчаслівым гульцом падпольнага покернага клуба, у які ўваходзілі многія галівудскія зоркі. Кажуць, што гульнёй ён зарабляў ледзь не па мільёну ў месяц. Праўда, цяпер прыйшло расплата – доўгія судовыя разбіральніцтвы

Падпольны покерны клуб зорак

Азартныя гульні ў ЗША забароненыя па-за межамі Лас‑Вегаса і яшчэ некалькіх мясцін у гэтай краіне. Аднак члены галівудскага «тайнага грамадства», сярод якіх апынуліся Тобі Магуаір (36), Бэн Афлек (39), Леанарда Ді Капрыё (36), Мэтт Дэймон (40), а таксама рэжысёр Нік Касаўветыс і былы бойфрэнд Пэріс Хілтан Рыкі Саломон, вырашылі, што для іх законы не пісаныя, і сталі ўдзельнікамі падпольнага покернага клуба.

Выйгрышы знакамітасцяў вымяраліся сотнямі тысяч долараў. Стала вядома пра турніры пасля таго, як у поле зроку калифорнійскай паліцыі трапіў стваральнік фінансавай піраміды Брэдлі Радэрман. Радэрман – не толькі няўдачлівы гулец, але і махляр. Ён прайграваў капіталы кліентаў уласнага інвестыцыйнага фонду, арганізаванага па вядомай злачыннай схеме. Абяцаныя казачныя працэнты заснавальнік піраміды першы час выплачваў укладчыкам з грошай тых, хто інвеставаў пазней, але насамрэч фінансы не працавалі ў бізнэсе. Да таго ж яны раставалі за покернымі сталамі падпольных казіно.

А вось Мэтт Дэймон за покерным сталом быў поўнай супрацьлегласцю Магуаіра. Як кажуць гульцы, якія з ім гулялі, гэты актор практычна ні разу не выйграваў

Цяпер, пакуль Радэрман будзе шэсць гадоў сядзець у тэхаскай турме па абвінавачанні ў фінансавых махінацыях, адвакаты кліентаў фонду, якія страцілі грошы, падрыхтавалі іскі супраць гульцоў, якія гэтыя грошы выйгралі, у надзеі хоць часткова кампенсаваць страты. Адной з прымацаваных да гэтай справы доказаў стаў банкаўскі чэк на 69 200 тысяч долараў, выпісаны Радэрманам зорачцы фільма «Чалавек‑павук» Тобі Магуаіру. Чэк даволі стары і датаваны 7 жніўня 2007 года. У іску супраць «чалавека‑павука» таксама гаворыцца, што фінансавы махляр прайграў Магуаіру больш за 311 тысяч долараў, у тым ліку 110 тысяч за адну раздачу 30 ліпеня 2007 года. Адвакаты актора будуюць абарону свайго падапечнага на тым, што Магуаір не ведаў, што яго сапернік па гульні – фінансавы махляр. Пры гэтым Ді Капрыё, Афлек і Дэймон, шчасцем для іх, не будуць ўцягнутыя ў судовыя разбіральніцтвы.

Бэн Афлек неаднаразова прымаў удзел у легальных карткавых турнірах. Магчыма, гэта дапамагло яму і ў покерным прытоне, дзе ён гуляў, па словах сведкаў, «шыкарна»

Але трэба адзначыць, што Тобі Магуаір быў і самым удачлівым гульцом з усіх. Прапалачуюць – ён зарабляў покерам да мільёна долараў у месяц, а ўсяго за час, праведзены ў падпольным клубе, ён выйграў ад 30 да 40 мільёнаў долараў. Радэрман пастаянна перакідваў грошы, інвеставаныя кліентамі ў фонд, на рахунак актора на аплату доўгаў. Спробуючы вярнуць страчаныя грошы, адвакаты пацярпелых заяўляюць, што Магуаір не меў права атрымліваць пераводы грашовых сум, якія належылі інвестарам фонду.

А вось Леанарда Ді Капрыё, нягледзячы на тое, што пайшоў на парушэнні законаў сваёй нелегіальнай гульнёй, быў вельмі асцярожны і стараўся вельмі беражліва адносіцца да грошай

Сам клуб працаваў так: зорная братыя збіралася двойчы на тыдзень у нумарах шыкоўных гатэляў горадаў Four Seasons і Беверлі‑Хілз. На ўваходзе заўсёды стаялі ўзброеныя ахоўнікі ў браняжылетах, а ўвайсці можна было толькі, ведаючы пароль. Пастаянны ўваход быў толькі ў зорак, буйных бізнесменаў, юрыстаў і чыноўнікаў. Часам гульцы збіраліся і ў былога бойфрэнда Пэріс Хілтан Рыкі Саломона. Цікава, што свой дом Саломон купіў на грошы, атрыманыя ад продажу інтымнага відэа з Пэріс.

Выплывалі і падрабязнасці стылю гульні галівудскіх зорак, якія добра іх характарызуюць. «Афлек гуляе шыкоўна! – заявіў адзін з удзельнікаў покерных пасядзелак. – А вось Мэтт ні разу не выйграў. А Лео, сказаць па праўдзе, вельмі асцярожны прыхільнік. Як‑то ён прайграў 50 тысяч долараў, так было такое адчуванне, што ў яго даху паехала!»

Для ўваходжання ў вобраз Фёдара Дастаеўскага актор Яўген Міронаў адправіўся ў казіно, дзе пісьменнік праводзіў шмат часу. Аднак гэта абярнулася сурʼёзнай залежнасцю самога Міронава і многімі прайгранымі тысячамі

Толькі маме не кажыце!

Расійскага актора Яўгена Міронава (44) падсадзіла на рулетку… цяга да мастацтва. Ён стаў іграманам падчас здымак у серыяле «Дастаеўскі» Уладзіміра Хотыненкі. Вядома, што Дастаеўскі быў гульцом – часта ён не мог працаваць, калі некалькі дзён «для натхнення» не правядзе за ігральным сталом. І для таго, каб Міронаў адчуў ролю, рэжысёр адправіў яго ў казіно ў нямецкім Бадэн‑Бадэне, дзе часта гуляў сам Дастаеўскі. На гэта, як кажуць у кінатрупе, артысту выдалі каля двух тысяч долараў, якія ён хутка падвоіў. Няспроста кажуць, што пачаткоўцам шанцуе. Але на гэтым Міронаў не спыніўся – яго ахапіў азарт.

«Прагназавалася, што Жэня правядзе ў казіно адзін вечар, – распавёў Хотыненка. – Але вось надыходзіць другі вечар, трэці, чацвёрты… Ён гуляе ўжо на свае. Ну, дурная справа не хітрая, нічога складанага тут няма. Першапачаткова Жэня прыйшоў туды, каб зразумець, што гэта такое. Паколькі гульня была важнай старонкай біяграфіі Дастаеўскага, трэба было ведаць, якія гэта тэхналогіі, што гэта ўвогуле такое – азарт гульні. У казіно Жэня назіраў за людзьмі, іх паводзінамі, даведаўся сам, якія эмоцыі паўстаюць, калі ставіш на лічбу, а рулетка круціцца… Ён купляў чыпы коштам ад пяці еўра і вышэй. Натуральна, чалавека гэта захапляе, таму што гэта гульня з лёсам».

«Калі яго понесла, натуральна, пачаліся прайгрышы, – працягнуў рэжысёр. – Колькі ім было страчана грошай, не магу дакладна сказаць. Калі ён выйграваў, я яму спрабаваў растлумачыць, што, калі чалавек гуляе ў азартныя гульні, ён быццам марнуе ўдачу, якая можа спатрэбіцца яму ў іншыя, больш істотныя моманты. Я веру, што адмерана чалавеку дакладная колькасць удачы»

Сам Міронаў пра свой «марок» успамінаць не любіць. Але, па запэўненнях калег, Міронаў прагарачаў за ігральным сталом два месяцы – і з вялікай цяжкасцю «заскачыў». «Толькі маме не кажыце – засмутзіцца», – прасіў актор у той час тых, хто ведаў пра яго «падзенне».

Гарык Харламоў з дзяцінства марыць пра электронныя гульні. Нягледзячы на свой зорны статус, ён і цяпер аддасць перавагу любой светскай тусоўцы вечар, праведзены за гульнёй у электронную прыставку

Харламоў бяз розуму ад кампутарных гульняў

У былога рэзідэнта Comedy Club Гарыка Харламова (31) менш бʼючае па кішэні захапленне, аднак часу яно есць няменш, чым гульня ў рулетку. «У любы вольны ад працы час я стараюся гуляць: PlayStation 3, Xbox, онлайн‑гульні, люблю гонкі, шутэры кшталту «Іл‑штурмовік», – задыхнуўшыся распавядаў пра сваю манію расійскі камік. – Яшчэ – «Бог вайны», трэцяя частка, на мой погляд, адна з лепшых гульняў, вельмі колярная. Суткамі напрацяк гульняю».

Яго жонка Юлія Ляшэнка мірыцца з згубнай звычкай мужа ўжо шмат гадоў. «Мы з Юлей ужо даўно разам – яна спачатку ведала, што я іграман. Калі ў мяне гэта адабраць, я ператвараюся ў злога чалавека, што не трэба нікому. У гульні няма сэнсу. Для мяне гэта расслабленне, адключэнне ад існуючага свету, казачная гісторыя, дзе ты ў іншым амплуа», – заяўляў Харламоў, які пры гэтым прызнаецца, што да Інтэрнэту ён даволі халодны. «Мяне няма ў сацыяльных сетках. Мне дастаткова зносін у жыцці. Выхаджу на вуліцу, усе прывітаюцца, а я не ведаю практычна нікога. Зносін праз край. Дык навошта мне гэта яшчэ і ў Інтэрнэце?».

Жонка Харламова Юлія мірыцца з залежнасцю мужа ўжо шмат гадоў. Рабіць няма чаго, бо, калі ў Гарыка адабраць яго гульні, ён ператворыцца ў «злага чалавека»

Іграманія ў гумарыста пачала праяўляцца яшчэ ў дзяцінстве: «Калі мне было дзесяць гадоў, не тое што Інтэрнэт і кампутар, а стацыянарны тэлефон быў не ў ўсіх. Вось у нашай сямʼі быў, і суседзі да нас хадзілі тэлефанаваць. У мяне была гульня «Воўк, які лавіць яйкі» і я лічыў, што гэта піку тэхнічнага прагрэсу. Але, як высветлілася, не. Калі я падлеткам пераехаў да бацькі ў Амерыку, мне на дзень нараджэння падарылі прыстаўку Nintendo, і я, вядома, дапаліў (быў, відаць, тады і прыстрагіўся да гульняў). Таму што ад «Воўк лавіць яйкі» такі ж скачок да Nintendo, як ад стацыянарнага тэлефона – да Інтэрнэту, мабільніка і iPad. З таго часу і гуляю…».

Гульнявыя аўтаматы давялі Эргліса да гіганцкіх  доўгаў

Певец Андрыс Эргліс (28), які заняў некалі на «Новае хвалі» другое месца, доўгі час церпеў іграманію і ўлез з‑за сваёй згубнай прывязанасці ў каласальныя даўгі. Гульнявыя аўтаматы давялі яго да таго, што ён стаў даўжніком не толькі перад прадпрымальнікамі і папулярнымі ў грамадстве людзьмі, сярод якіх быў, напрыклад, вядомы шэф‑кухар Мартыньш Рітыньш, але нават і перад нейкім уладальнікам ігральнай фірмы.

«Залежнасць ад азартных гульняў – гэта вельмі балючая для мяне тэма, – расказаў Эргліс, які разам з жонкай Крыстынай выхоўвае двух дзяцей – шасцігадовага Эстэру і трохгадовага Валтэра. – Трэба сказаць вялікі дзякуй жонцы, што яна вытрымала. Я таксама ўдзячны некаторым музыкам, якія не кінуў мяне, а ішлі, змагаліся, дапамаглі і прывялі да патрэбных спецыялістаў. Адкрыта кажучы, дзеці былі галоўнай і мацнейшай мотивацыяй паставіць кропку ў згубнай звычцы. Трэба быць моцным. Першае, што неабходна было зрабіць, – самому захацець скончыць. А з доўгамі я разлічваюся да гэтага часу і, думаю, яшчэ доўга буду гэта рабіць».

Певец стаў залежным ад азартных гульняў, калі развяліся яго бацькі, – тады ў хлопца быў цяжкі час, ён пачаў піць, а пасля таго, як завязаў, знайшоў супакаенне ў гульнявых аўтаматах. «На працягу года стаў залежным, – бянтэжыўся Андрыс. – Гэта было жудасна. Шмат прайграваў. Лічба даўгу была такой вялікай, што можна было без праблем купіць кватэру. Дый дом, якім мы пазбыліся, мы прадали і цяпер жывем у арандаванай кватэры».

На 2007 год, калі было зроблена гэта фота, прыпаў пік як іграманіі, так і папулярнасці певаца. Як зараз прызнаецца Андрыс Эргліс, калі б не падтрымка жонкі Крыстыны і ўласныя дзеці як галоўная матывацыя для барацьбы з згубнай звычкай, ён мог бы з ёй і не справіцца

Дом Эрглісы купілі ў 2008 годзе. У той час занятак музыкай без праблем дазваляў Андрысу аплочваць доўгі і разлічвацца з дарагой іпатэкай. «Але прыйшоў крызіс, заробак скарацілі напалову, зніклі і дадатковыя даходы. Дзяржаўныя прадпрыемствы вечарынкі больш не ладзілі. і давялося пашпарыць пояс», – успамінае пявец пра цяжкія для сябе часы. Дарэчы, новы аўтамабіль, якім ён набавіўся пасля паспяховага выступлення на «Новае хвалі», Эргліс таксама ў свой час прадаў, а на замену купіў старэнькі. Прычына была тая ж – даўгі.

крыніца: rus.jauns.lv

Максіма Галкіна і Аллу Пугачову ўбачылі каля былога сталічнага казіно. Ці не сумае Прымадонна так па азартным мінулым, што вырашыла наведаць сцянi, дзе колі прайграла мільёны? Пакуль не забаранілі гульнявы бізнэс, зорка езьдзіла ў казіно рэгулярна.

Сталы з зялёным сукном Пугачова абыходзіла бокам, затое ў кампаніі гульнявых аўтаматаў, так званых аднаручных бандзітаў, праводзіла ночы напрацягу. Мастак-дэкаратар Барыс Красноў быў яе партнёрам па азартных гульнях. Ён падзяліўся ўспамінамі пра той час і расказаў пра тое, як сябе спыняў.

Барыс Красноў, мастак-дэкаратар: «Давайце не параўноўваць мае магчымасці і магчымасці Пугачовай. Калі яе творчая дзейнасць была на ўзлёце, я зарабляў за год столькі, колькі яна магла атрымаць за гадзіну. Яна магла з казіно ехаць на канцэрт і вярнуць гэтыя грошы».

Найбуйнейшы выйгрыш Прымадонны дагэтуль памятае ўвесь шоў-бізнес. Спявачка сарвала куш у 2,5 мільёна долараў. Па сённяшнім курсе гэта 140 мільёнаў рублёў. Красноў упэўнены, гэта была не ўдача, а строга вывереная схема, якой зорка ні з кім не дзялілася.

Барыс Красноў: «У яе былі свае шарады якія-сьне ў галаве. У Аллы ёсць якая-сьне свая тэорыя, яна вельмі сур’ёзна падыходзіла да гульні».

Калі Пугачовай не шанцавала, што адбывалася значна часцей, чым выйгрышы, блізкае атачэнне спявачкі хавалася па кутках. У такія моманты любая дробязь магла вывесці Прымадонну з цыкла.

Барыс Красноў: «Яна Наташу Каралёву не пусціла на сцэну за тое, што тая з яной не павіталася. Алла расстройвалася, калі прайгрывала. Яны з Максімам абодва азартныя. Вось Філіп Кіркораў не азартны ў гэтам плане, скажу шчыра».

Чуткі казалі, што Пугачова і Галкін нават ладзілі спаборніцтвы, хто сарве большы куш. Пра тое, на што траціла выйграныя грошы Прымадонна, ведае Эммануіл Віторган.

Эммануіл Віторган, артыст: «Чым больш яна выйграе, тым будзе лепш! Не толькі для яе, але і для акружаючых. Яна чалавек, які раздае тым, у каго няма магчымасцей. Да яе нельга адчуваць нічога, апроч удзячнасці».

Алла Пугачова даўно не гуляе па-вялікім, але дзеля сяброў гатовая рухнуць у любое месца. Гэта пацвярджае Ілля Рэзнік. Паэт-песеннік перажывае цяжкія часы, яго з жонкай пагражаюць выставіць на вуліцу з арэнднага дома на Рублёўцы з-за мнага-мільённых доўгаў.

Ілля Рэзнік, паэт-песеннік: «Што можна было прадаць – прадавалі, кватэры, якія былі ў маёй уласнасці, спадчына, таму жывем мы ў даўг».

Алла Пугачова – адзіная, хто прыйшоў на дапамогу, хоць дагэтуль з Рэзнікам шмат гадоў была ў супрацьстаянні. Дарэчы, свары былі з-за грошай. Газеты пісалі, што закадычныя сябры не падзялілі аўтарскія ганарары. Прымадонна перадала паэту праз свайго асабістага вадзіцеля каробачку з сюрпрызам, унутры аказалася такая непрыстойная сума, што Ілля Рэзнік нават баіцца вымавіць яе ўслых.

крыніца: ntv.ru