Усмешка долара

ФРС друкуе грошы. Магчыма, у вас у галаве вісяць пытанні: «Калі так, то чаму даляр не абясцэньваецца? Ці не павінен даляр падаць супраць рубля?»
Не павінен. Па меншай меры, у кароткатэрміновай перспектыве і тым больш супраць рубля. У тэорыі вы маеце рацыю, але рэальнасць крыху іншая.

Па-першае, валацільнасць рубля вышэйшая. Яна перабівае валацільнасць даляра.
Па-другое, даляр мае ўнікальныя характарыстыкі. Гэта:
 
а) рэзервовая валюта;
б) валюта safe-heaven.
 
Гэта тлумачыць паводзіны даляра, якія могуць здавацца кантр-інтуітыўнымі.  
 
У 2001 г. эканаміст з Morgan Stanley па імені Stephen Jen увёў паняцце «усмешка даляра». Гэтая мадэль паказвае, як паводзіць сябе даляр у розныя перыяды. Даляр умацоўваецца ў выпадках, калі:
 
– эканоміка ЗША моцная (ФРС настроена жорстка і паднімае стаўкі);
– у глабальнай атмасферы risk-off (уцяканне ад рызыкі).
 
У станах паміж, калі ЗША растуць павольна, а глабальная эканоміка ў парадку, даляр аслабляе. 
 
Калі на рынках адбываецца каллапс, ФРС друкуе грошы. Усе інвестары бягуць у Treasuries. Дакладна таму, што на надрукаваныя грошы ФРС купляе менавіта іх. Каб купіць Treasuries, патрэбны даляры. Гэта ўсё, што трэба ведаць. Абясцэньванне даляра будзе калі-небудзь… «пасля», але цяпер – бакс і Treasuries!

Самыя магутныя капіталы – у ЗША. Думайце пра ЗША як пра «hub» (эпіцэнтр, ядро, крыніца). Калі ў свеце ўсё добра, баксы з ЗША растойваюцца па свеце: амерыканскія інвестары ў пошуку прыбытковасці вышэй інвестуюць за мяжу.
 
Нізкая валацільнасць у перыяды ўмеранага эканамічнага росту правакауе рост леверэджа. Мадэлі рызыкі паказваюць, што можна. У ЗША усе бяруць адзін у аднаго ў доўг. Калі пачынаецца крызіс, амерыканскія інвестары апынаюцца перад неабходнасцю тэрмінова пагашаць абавязацельствы на радзіме. Патрабаванні па залогавых забеспячэннях рэзка ўзрастаюць. Крэдыторы патрабуюць унесці дадатковую маржу. Пачынаецца зваротны працэс вяртання даляра на радзіму, г. зн. нібы скарачэнне. «Hub» як губка ўбірае баксы.
 
Да таго ж сюды дадаюцца краіны-экспарцёры. Рэцэсія азначае падзенне попыту на экспартныя тавары, а гэта азначае, што даляраў будзе менш. Страх дэфіцыту ўздымае попыт на валюту. Усе купляюць пра запас. Вось трэба будзе вам закупіць станкі за мяжой – на што вы іх купіце?
 
•  У крызіс 2008 года, калі пачаліся сурʼёзныя праблемы, індэкс даляра DXY рэзка ўзляцеў. Бурны рост пачаўся ўлетку, калі абвастрыліся праблемы з ліквіднасцю. Памятайце: рост попыту на даляр часта звязаны з праблемамі з ліквіднасцю.
•  У сакавіку 2020 даляр таксама вырас. Але рост быў ужо не такі моцны, бо ФРС, навучаная папярэднім досведам, імгненна адрэагавала і насыціла сістэму баксамі: увяла валютныя даляровыя свопы, пашырыла РЭПО і г.д.
 
Вядома, у тэорыі, у доўгатэрміновай перспектыве, «друкаванне грошай» павінна абясцэньваць валюту. Але абясцэньванню даляра перашкаджаюць:
 
а) экспарт інфляцыі (надрукаваныя ЗША даляры растокваюцца па ўсім свеце. Параўнайце гэта з РФ: калі ў нас друкуюць грошы, ці ўцякаюць нашы “тугрыкі” кудысьці за мяжу? Ці патрэбныя яны каму? Не, рублі цыркуляюць у межах нашых межаў);
 
б) дэфляцыйныя працэсы, якія суправаджаюць кожную рэцэсію (спажыўцы скарачаюць выдаткі -> кампаніі зніжаюць цэны. Падае попыт на нафту -> падае цана нафты -> нафта – гэта значны кампанент у выдатках -> можна скараціць цэны). Дзе інфляцыя? А інфляцыі-то і няма.
 
в) аналагічная палітыка іншых цэнтральных банкаў, якія таксама масава друкуюць грошы.