Страціць усё і нават больш...

Усім прывітанне!

Я – лудаман, сапраўды са стажам. Пачынаў гуляць я яшчэ ў афлайне, дзе-то ў раёне сярэдняй школы, у класе прыкладна ў 7-8.

Тады яшчэ былі аўтаматы толькі з відэапокерам і блекджэкам,гуляў па дробязях,вельмі рэдка і не надаючы гэтаму ніякага значэння.Тады ж яшчэ былі тыя калоны з сямёркамі і рулетка,пяцірублёвыя,мы часта каля іх круціліся,а калі падабілася,то адразу набылі цукерак,газіроўкі і пабеглі ў кампутарны клуб,так,тады яшчэ камп’ютараў ні ў кога не было.

Дарэчы я зусім не шкадую,што ў мяне было менавіта такое дзяцінства,ад якога засталіся вельмі яркія ўспаміны,дзяцінства без тэлефонаў,камп’ютараў..і інтэрнэту. Якраз тады,калі гэтыя самыя кампутарныя клубы з’явіліся,я трохі забіў на вучобу і гадзінамі залежваў у іх,нават яксьці працаваў там адмінам на пал стаўкі,сам не зразумеў,як мяне ўзялі – 15-гадовага хлопца.

Праз год,пасля завяршэння разводу ў бацькоў,я пераехаў у іншае горад..вось тут пачалося самае жорсткае.

Гэта пасёлак гарадскога тыпу,кіламетры ад горада,які знаходзіцца каля федэральнай трасы.Відавочна таму тут і вырашылі размясціць гульнявыя аўтаматы..Так, тыя самыя слоты ад игрософт і новоматика.А паколькі забаваў у гэтым пасёлку і так толкам няма,то многія любілі там залежваць. Была барная стойка,більярд і аўтыкі,якія прымаюць купюры ад 10 рублёў..Як звычайна ўсё пачыналася з дробных прайграў і роўна такіх жа выйгрышаў..

Але адно я зразумеў і ўпэўнены ў гэтым на 100 %,што будучы азартным чалавекам,з цягам часу,твой апетыт будзе толькі расці і толькі павялічвацца ў арыфметычнай прагрэсіі,чым далей,тым можа быць толькі горш..Але і ўсведамленне гэтага не перашкодзіла мне гуляць да гэтага моманту..Сам здзіўляюся,бо ты кожны раз,з поўным разуменнем будучай сітуацыі і магчымых праблем,ідзеш,ужо з мноствам ушчэмленняў і магчыма ўжо шрамаў на лбе,і наступаеш на,ужо знаёмыя да болю,граблі..што кіруе табой у той момант,магчыма жаданне адрэналіну,лёгкіх грошай,я,мабуть,точна не скажу,але дакладна не здаровы сэнс.

Так вось з кожным месяцам,ставаў усё горш,людзей,якія табе давяраюць,ўсё менш,а доўгаў – больш.У дадатак была куча крэдытаў,патраченых напалам на гульню і проста на нейкі неістотны бред.Затым калі мне ўжо перасталі даваць крэдыты,я папрасіў тых,хто мне яшчэ давярае,ўзяць іх на сябе,пад маю адказнасць..

Гэта была адна з многіх маіх грубейшых памылак.Я не ведаю,як мне аддзячыць гэтым людзям за іх цярпенне,але я разам з банкамі іх нямала патрапаў.

Дзе-то ў сярэдзіне гэтай гісторыі я пазнаёміўся з покерам,пачыналася,хаця б сумна не было,з покершарка ў кантакце,затым бездэпазітныя бонусы,фрыролы,пасля выйгрышу аднаго з іх,я,як і многія іншыя напэўна,увёў сябе богам покера і паехала.. .

… і далей трохі пра покер,ці дакладней пра самыя яркія моманты і запамінальныя падзеі.

Пачалося ўсё з перамогі ва фрыролле на Титан Покер,было поле каля 1200 чалавек,я заняў першае месца і атрымаў 300$ ,ну натуральна эмоцыі зашкалвалі:”вау!ізі мані,за 3 гадзіны,без укладанняў”.

Прабаваў шмат бездэпазітаў,у розных покеррумах,спыніўся на старзах,бо зручны софт,хуткія выплаты і вялікі онлайн.

У мяне ёсць некалькі так званых трафеяў,гэта 1-ае месца 11$ rush hour

– 2800 $ ,2-ое месца 33$

– 1600 $ ,2 месца Micromillions 3$

1100 $ ,хаця я і закончыў другім,але грошай атрымаў усё адно больш,бо была падзялка,і так,было трохі крыўдна,бо тыя,хто займалі 1-ае месца,паяўляліся ў блогу Покерстарс,амаль усе самыя вялікія прызы я атрымліваў тады,калі паляпшаў сваю гульню і імкнуўся гуляць памяркоўна і трымаць сябе ў руках..

Бывала,канечне,што гуляеш 6-7 гадзін,потым цябе за фіналкай пераязджаюць і ты ў тылце зліваеш выйгранае за 5-10 рук у омаху,прычым бывала не раз..

Ага,не мог не ўспомніць..колькі ж разоў я штурмаваў кілопаляну 1$ rebuy 60k guaranted ,я заканчваў на 5 або 6 раз з 11 па 20 месца,точна не ўспомню якія,самая крыўда была на 11-м месцы,калі мне на баттоне прыйшоў КК,я нават зайшоў мінірэйзам,каб праштурхаць флоп,вельмі хацелася на фіналку,флоп выйшаў сухі 10 хай,бб кіньў олэня,я кал,там АА ,я ледзь не расплакаўся).

Усе гэта было,канечне,вясёла,да таго моманту пакуль я не пачаў зліваць усе грошы ў zoom омаху з жудаснай дысперсіяй,а скончыў я гуляць у покер,калі прайграў з акаўнта сябра 1800 $ ,якія ён выйграў і папрасіў мяне заняцца вывадам,тады я страціў і сябра і паколькі было сорамна выходзіць на вуліцу і да іншых нашых агульных сяброў,простымі словамі – усю сваю кампанію,сяброў,якіх я вельмі любіў і паважаў,але наркаманія і лудаманія ўзялі верх…і гэта даволі сумна …

шкода(((