Шукальнікі бонусаў

У крузе сядзіць 10 чалавек. Усе яны прыйшлі сюды, каб выказацца і каб ім дапамаглі вырашыць іх праблему.

– Вітаю. Мяне клічуць Аляксей. Я гуляю толькі ў розных румах і я бонус-хантер. 
– Нічога. Бывае. Ты не адзін. Мы табе дапаможам, – плямкаючы, кажуць іншыя сабраныя паляўнічыя за бонусамі.

Бонус-хантэры – гэта людзі, якія не ўяўляюць сваю покерную жыццё без розных плюшак і акцый. Часта гэта бонусы на першы дэпазіт. Зрабіў дэпазіт -> адбіў бонус -> вывёў грошы. І зноў па той жа схеме ў новы рум. Так склалася ў покерным супольніцтве, што такіх «прайшоўцаў» ніхто не любіць: іх не паважаюць калегі-покерысты, лічаць першых фішамі, нездольнымі змагацца і біць поле; таксама іх ненавідзяць покер-румы – злодзеі навряд ці могуць выклікаць іншыя эмоцыі. Таму ім і даводзіцца камунікаваць толькі ў сваім вузкім крузе пад сямю пячаткамі.

На сённяшні дзень калі скажаш, што ты бонус-хантер, то рызыкуеш стаць прыніжаным, стаць такім жа хворай, як алкаголікі і наркаманы, або проста быць абсмеяным і кінутым памідорамі. Таму нашы паляўнічыя проста аддаюць перавагу быць у цені і асабліва не афішіраваць сваю дзейнасць. Яны як камары – іх не відаць, але чутна.

Гэтых «тыпа-покерыстаў» знайсці ў сеціве даволі складана. Блогаў і дзённікаў яны не вядуць, сваімі выйгрышамі не пахваляюцца, раздачы не разглядаюць. І тым больш нікому не кажуць пра навінку салодкі бонус. Хіба што, часам, яны могуць абменьвацца інфармацыяй паміж сабой. І тое рэдка, часта яны ваўкі-адзіночкі. Ваўкі-адзіночкі-камары.

У кожнага паважанага сябе бонус-хантэра ўсталявана больш за 50 румаў, а рахункаў больш за сотню. Вядома ж, у іх арсенале вялікая колькасць сваякоў: мамаў, таты, братоў, сясцёр, і нават дзядзька Федзя дапамог пашпортам. Праца, у асноўным, праходзіць па прынцыпе МВМЗ – максімальнай выгады пры мінімальных выдатках. То бок, як і ў самім покеры, паляўнічыя шукаюць найбольш плюсавае становішча па EV на дадзены момант.

Калі покер-рум раздае бездэпазіты і бонусы – яны першыя ў спісах. Калі покер-рум думае ўвесці новую акцыю – хантеры ўжо пра гэта ведаюць. Покер-рум толькі падумаў – паляўнічы ўжо спіймаў свой бонус і адбіў яго.

Падобны від покерыстаў умоўна можна падзяліць на два тыпы:

– тыя, хто палюе за бездэпазітамі і бонусамі

– тыя, хто палюе на салодкія турніры з оверлеямі і фрыроламі

Калі пра першы тып мы ўжо згадалі, то трэба расказаць і пра другі. Гэтыя хлопцы, у адрозненне ад першых, шукаюць турніры з добрымі оверлеямі і фрыролы з нядрэнным прызавым фондам. І гатовы нават дзеля аднаго прыемнага фрыролчыка зрабіць дэпазіт у рум. Ступень жа «салодкасці» фрырола паляўнічыя вызначаюць праз турнірную долю ад агульнага прызавога фонду, што прыпадае на аднаго ўдзельніка гэтага фрырола. Калі лічба вышла вышэй за 3 – значыць гэты турнір, як шакалад. Калі менш за 1 – цукерка для дыябетыкаў, але часам і яе можна паспрабаваць.

«Смачнасць» жа турніраў з бай-інамі можна вызначыць праз оверлеі і дабаўлены прызавы фонд. Тут усё проста – чым вышэй, тым лепш!

Вось так жывуць і не сумуюць нашы «хіштрыкі». Такім спосабам можна забяспечыць сабе, як мінімум, нядрэннае існаванне, хлеб з маслам, часам з ікрой, ды і віскі можна дазволіць. А калі справы будуць складвацца добра, то атрымліваць вышэй за сярэднюю зарплату па сваім рэгіёне можна без вялікіх цяжкасцяў.

Каму-небудзь гэты лад жыцця і тыя метады, якія выкарыстоўваюць хантеры, могуць не спадабацца. А хто-небудзь, пасля прачытання гэтай артыкула, папоўніць шэрагі паляўнічых за бонусамі. Узважыць усе за і супраць і сказаць адназначна дрэнна гэта ці добра, не атрымаецца. Занадта шмат зменных. Магу толькі ў гэтым выпадку параіць не судзіць гэтых «бы покерыстаў».

«Не судзіце, і не будзеце асуджаныя».

Крыніца: cardmates