Палова спартсменаў прымае допінг. Яны самі прызналіся

У 2011 годзе на чэмпіянаце свету па лёгкай атлетыцы ў Тэгу і на Панарабскіх гульнях у Катары быў праведзены ананімны слепы апытанне спартсменаў наконт выкарыстання імі допінгу. 43% удзельнікаў чэмпіянату свету і 57% тых, хто стартаваў у Катары, прызналіся, што прымалі забароненыя субстанцыі на працягу апошніх 12 месяцаў. Да гэтага лічылася, што гаворка ідзе пра 3-4%, а статыстыка біапаспортаў зрушыла ацэнку ў бок 15%. Новыя лічбы напужалі ўсіх так, што даследаванне атрымалася апублікаваць толькі зараз. Праз шэсць гадоў.

Як збіралі даныя?

На чэмпіянаце свету па лёгкай атлетыцы 2011 года ў Тэгу былі абраныя шэсць валанцёраў, якія ў суме валодалі дзесяццю мовамі. Іх і збіралі даныя, выкарыстоўваючы планшэты. Апытанне было даступна на 21 мове (англійская, іспанская, руская, французская, карэйская, арабская, партугальская, японская, польская, нямецкая, кітайская, чэшская, суахілі, турэцкая, грэчаская, нарвежская, румынская, славацкая, эстонская, харвацкая і славацкая). На Панарабскіх гульнях было трошкі менш моў і людзей, ну там і маштаб не такі ўжо вялікі, у плане геаграфіі.

На чэмпіянаце свету з 1841 спартсмена ўдалося прапанаваць прайсці апытанне 1290 і 1203 пагадзіліся на гэта. З 3346 спартсменаў на Панарабскіх гульнях прапанавалі прайсці 1030 і 965 з іх згадзіліся. Увогуле, ахоп быў прыстойны.

Калі чалавек пагаджаўся прайсці апытанне, яму давалі планшэт, і там ён бачыў шэраг экранаў з тлумачэннямі правіл і правоў спартсмена. Амаль на кожным з гэтых экранаў была вялікая чырвоная кнопка, націснуўшы на якую ён мог адмовіцца ад праходжання. Дайсці да першага пытання выпадкова было цяжка.

Спачатку пыталі: «Назавіце дату нараджэння любой блізкай вам асобы». Гэта было часткай слепога метаду. Тыя, хто называў дату ў межах першай дэкады месяца (з 1 па 10-ае), атрымлівалі адно простае, не звязанае з допінгам пытанне, і на гэтым усё заканчвалася.

Калі ж дата нараджэння аказвалася з 11 па 31-ае числа месяца, то наступным пытаннем было: «Парушалі ці вы свядома антыдопінгавыя правілы, выкарыстоўваючы забароненую субстанцыю або метад на працягу апошніх 12 месяцаў?»

У Катары дадалі яшчэ адно, кантрольнае: «Вы карысталіся расліннымі, мінеральнымі або вітаміннымі дабаўкамі за апошнія 12 месяцаў?»

Вынікі

Статыстыка аказалася ўбойнай: 43% удзельнікаў апытання на чэмпіянаце свету, з тых каму было зададзена пытанне пра допінг, адказалі «Так». На Панарабскіх гульнях гэтае лік павялічылася да 57%. На кантрольнае пра выкарыстанне легальных харчовых дабавак станоўча адказалі 70% рэспандэнтаў.

Цяпер статыстыка WADA па гэтых двух стартах. На чэмпіянаце свету на допінг пратэставалі 440 спартсменаў і толькі ў двух былі станоўчыя пробы. Гэта палова адсотка. У Катары былі пратэставаныя 670 атлетаў і 23 з іх аказаліся доперамі. Гэта крыху больш за тры працэнты.

Падумайце, на найбуйнейшым лёгкаатлетычным старце 2011 года, чэмпіянаце свету, ў выкарыстанні допінгу прызналіся 43%, а былі зловлены толькі 0,5%!

Скандал і маўчанне

Вынікі, калі іх апрацавалі, зразумела, шакавалi. Публікаваць такое было страшна. IAAF – таму што атрымліваецца, што палова лёгкаатлетаў – доперы. WADA – таму што статыстыка паказвае, што яны зусім нікога не лавяць, а грошай хочуць вельмі шмат.

Даследаванне фінансавалася якраз WADA, і, убачыўшы вынікі, яны, напэўна, зразумелі, што адкрылі скрыню Пандоры. Статыстыку, канешне, хацелася ўбачыць, і на яе падставе патрабаваць яшчэ больш грошай на змаганне з допінгам, але тая статыстыка, якая была прадстаўлена, падымала зусім іншае пытанне – «А вы, хлопцы, на што зараз грошы траціце?»

Даследчыкам трохі перакрылі кісларод, прымусіўшы абгрунтоўваць матэматычныя метады збору і апрацоўкі даных, на аснове якіх яны выдалі гэтыя даволі нерадасныя лічбы.

Пузырь лопнуў

У 2013 здарылася ўцечка ў the New York Times, затым пачаліся дробныя злівы, у агульным стала ясна – утаіць ужо нічога не атрымаецца. Потым прагрымнуў пекельны карупцыйны скандал у IAAF, пачаліся арышты, адстраненні, дыскваліфікацыі, апеляцыі, журналісцкія расследаванні, нямецкія фільмы і Алімпіяда ў Рыа без рускіх лёгкаатлетаў.

Рольф Ульрых, адзін з аўтараў даследавання, выказваецца вельмі рэзка, лічачы, што Коэ і таварышы блакіравалі публікацыю спецыяльна і нанеслі рэпутацыі навукоўцаў, якія ўдзельнічалі ў даследаванні, прыкметную шкоду, крытыкуючы прадстаўленыя імі даныя.

Дазвол на публікацыю магло даць толькі WADA, і дало яно яго толькі ў 2017 годзе. Адказу на пытанне: «Чаму так доўга?» агенцтва не прадставіла дагэтуль.

Высновы

Цяпер, пасля публікацыі даследавання, усе эксперты хорам кажуць, што даныя павінны былі быць апублікаваныя значна раней, што, безумоўна, настроі і менталітэт у спорце за гэтыя шэсць гадоў не змяніліся, таму навряд ці змяніліся і лічбы.

Сэнс жа праблемы зусім не ў гэтым. Тое, што ловяць далёка не ўсіх, зразумела даўно. Але паглядзіце, як дакладна было сыграна: спачатку заблакавалі публікацыю, пры тым гэта ж не IAAF блакіравала, а WADA, яны заказчыкі, яны грошы давалі, гэта іх права. Затым закіпеў пекельны скандал з нашымі, скандал, канешне, не на пустым месцы, але складана паверыць, што сярод 1203 спартсменаў, якія прайшлі апытанне на чэмпіянаце свету, былі толькі рускія. Сапраўды, зборная Расіі там была прадстаўлена ўсяго 76 спартсменамі, так што зваліць на рускіх ужо не атрымліваецца.

Не атрымліваецца і знайсці нармальныя апраўданні. Статыстыка ўпіймання допераў насамрэч не павялічылася – рост 2016 года быў абумоўлены толькі мельдоніем, па астатніх субстанцыях прыкметных змен няма. Грошай сталі траціць болей – лавяць так жа. Расію з лёгкай атлетыкі прыбралі, але з апошняга чэмпіянату свету ў Лондане прывезлі тры станоўчыя пробы, і ўсе не ад рускіх.

Нам прыпісваюць дзяржаўную сістэму выкарыстання допінгу, а якая сістэма блакіравала выхад гэтага даследавання шэсць гадоў?

У Расіі дастаткова праблем з допінгам. Пра некаторыя з іх РУСАДА ў свой час адмаўлялася чуць, не дапушчаючы праверак харчовых дабавак, ДНК у пробах і г.д. Толькі калі арганізацыю паставілі пад мікраскоп, зараз нешта змянілася.

Але, як я сам кажу ва ўсіх інтэрв’ю, гэтыя праблемы не нясуць нацыянальны або геаграфічны характар. Гэта праблемы чалавечых слабасцяў, спакусаў, прапаноў на рынку і простых сацыяльных мадэляў узаемадзеяння ў грамадстве. Яны ёсць паўсюль, і даследаванне 2011 года гэта выдатна даказвае.

Цяпер, калі даследаванне апублікавана, застаецца спытаць – колькі яшчэ трэба грошай, каб з 43% лавіць не палпроцэнта, а хаця б пяць? І хто на гэта павінен даць грошы, неверагодна, зноў Расія?

Спорт выйшаў на новы ўзровень😏 Калі не калеш, можаш бегчы і скакаць да пасінення😜

Пра што тут гаварыць, калі ў нас качкі на хіміі сядзяць проста толькі каб стаць трохі большымі. А ў спорце гаворка зусім пра іншых вынікаў.

Глядзіце фігурнае катанне, там не ўжываюць 🙂

Дык я ўжо не ўпэўнены, што там не прымаюць. Толькі паглядзіце, што яны робяць, таму цалкам магчыма, што могуць прымаць.