Па просьбах тэлегледачоў... Мая праўда пра казкі Авгура

Па просьбе страждальных быў напісаны гэты тэкст. Як пісаў раней, мне разборкі нафіг не патрэбны. Які ад іх сэнс? Я проста па натуры чалавек справядлівы і часам прамовіць не магу, хоць і трэба было б. Вось менавіта з гэтай прычыны пастаянна мяне заносіць у якія-небудзь дэбры)))

Зноў жа, гісторыя з таварышам Авгурам мяне не можа адпусціць па прычыне таго, што не магу я такое пакінуць без увагі, бо гэта поўны бред.

Трошкі гісторыі. Магчыма, хто-то ўжо чытаў або ведае, што раней я займаўся будаўніцтвам, у прыватнасці катэджаў, аздаблення і г.д. Па прафесіі я каменшчык, мантажнік, зваршчык. З цягам часу адкрыў ІП, бо гэта канеш добра, што плацяць і г.д., але тое ўсё незаконна. А ІП дазваляла больш-менш афіцыйна займацца гэтай дзейнасцю і плаціць падаткі, каб была пенсія і г.д. Працавал я так даволі нядоўга, напэўна каля 2 гадоў. А да гэтага займаўся ноўтамі, але біз прыйшоў у заняпад у 2014 і я адступіўся. Пагнаў працаваць далей. Сэнс не ў тым, што я будаваў дамы прама небаскробы, а ў тым, што ў мяне засталіся заказчыкі, якія мне перыядычна тэлефануюць і я за перадачу такога кліента атрымліваю свой працэнт.

Сваё сённяшняе дзело адкрыў чыста выпадкова. Рашыў я як-то курыць кінуць і шмат быў наслышаны ўжо да часу гэтага рашэння пра эл сігары. Ну купіў першую, потым другую. А потым проста перайшоў на пар з аналагавых цыгарэт. Вадкасць па тым меркам для зарадкі каштавала даволі дорага. Ну я як хлопец прадпрымальны пачаў чытаць форумы ў пошуку вадкасцей пад танней і выпадкова наткнуўся на паст, дзе расказвалася пра змес базавай нікацінавай заліўкі. У прынцыпе гэты змес мне падаўся простым у змешванні, да таго ж інгрэдыенты ўсе лёгка прадаюцца – раслінны гліцэрын і пропіленгліколь. З горамі-полам я знайшоў дзе замовіць з РФ можна канцэнтрат нікаціну і паехала-пахала. Спачатку банчыў толькі неароматызаванай асновай на форумах і ў ВК. Затым выйшаў на польскую кантору Inawera, якая ў прынцыпе і стала тады маім пастаўшчыком харчовых араматызатараў, якія я метадам эксперыментаў выпрабаваў на сабе, а потым дабіўшыся класных смакаў проста прадаваў. Усё б добра, але канкурэнцыя не спіць і ўскора мяне пачалі дэмпінгаваць. Давялося шукаць нейкія хітрыкі, тыпу дастаўкі па горадзе бясплатна, чаго не мог дазволіць сабе ні адзін з маіх канкурэнтаў, па прычыне ўласнай ляні, напэўна. А мне не ўлом было пакатацца па горадзе дзеля сваіх грошай. Па выніку я, сабраўшы пэўную суму, заказаў з РФ зноў жа жалеза, то бок баки, дрыпкі і моды. І павесіў іх на форуме і ў групе. Першая партыя пры маіх расцэнках з 100% надбаўкай паляцела за тыдзень, гэта было вельмі крута. Затым я пастаянна заказваў у розных месцах, нават да Кітая і прывозіў. Адкрыл праз некаторы час першую кропку, уклаўшы за магчымасць арэнды месца палову гадавой арэнды. Потым другую і трэцюю. Як кажуць, усё амаль рабіў сам. Потым жонка нарадзіла і праблем у мяне паболела. Самі разумееце, маленькі дзіця займае шмат часу. Давялося дастаўкі адмяніць. На той час у мяне быў таварыш, які ўвязаўся мне дапамагчы. Ну ён папрацаваў пару месяцаў і кажа, маўляў не маё гэта прадаваць, ну я адпусціў яго – што рабіць.

Бліжэй да справы… Як-то два гады таму я са свайкім другом вырашыў зрабіць форум для рулетачнікаў, каб людзям падабалася. Я сам такі, хачу каб усё было з толкам і расстаноўкай. Ну ўдваіх пісаць гэта не справа, часу сыдзе проста мора. Мой друг і кажа, маўляў давай каго пазавем. Я яму адказаў, што ведаеш, жадаючых ёсць, але мне чамусьці не асабліва хацелася з кімсьці злева працаваць. Ну тут ён і параіў, кажа, ёсць у мяне знаёмы на прыкме, быццам нармальны. Я скрыпнуў зубамі і згадзіўся. Вось мы вырашылі з ім патрэшаць па скайпе, дабавіліся ў чат утрох. Звалі таго знаёмага Сяргей (Авгур). З напісанага ім тэксту я зразумеў, што з кампутарам у яго ўвогуле туга і вось заўтра літаральна павінны прывезці. Разышліся да заўтра. На наступны дзень адбываецца той даўно чаканы размова. Тут я адразу ж апешыў ад таго, што чалавек, не ведаючы мяне, пачынае мяне вучыцца. Гэта рабі кароч так, а вось гэта рабі так. Сяргей быў бухі практычна ў хлам. Відавочна дамовіліся, але я як-то круціў яго словы ў галаве і на мае пытанні тыпу, ты заўтра нарм будзеш? або давай пазванім пазней, калі ты пратрэзвееш? ён адказваў, што ўсё нарм і ён усё памятае і глядзіць. Прычым я яго папярэдзіў, што ўсю тэхчастку і большую частку пісьміннасці мы возьмем на сябе, ён адказаў, што хоча грошай і пісаць проста так не намерваў. Я адразу нават хацеў развітацца. Але ўсё ж выслухаў яго і мы дамовіліся на нейкі мінімум паведамленняў у дзень, я дакладна не памятаю лічбу. Ён згадзіўся і мы развіталіся. Назаўтра я яму пішу, усё ў сіле? Ён адказаў, што так канеш. Прайшоў дзень, а ён напісаў усяго пост. Праз дзень мы пазваніліся і я пытаюся, чаму ты не пішаш нічога, ты ж нібыта прасіў за гэта грошы. У трубцы я пачуў трохпавярховы п’яны рэв быццам я ўяўіў сябе дырэктарам і г.д. Хоць па сутнасці, так і было, нягледзячы на тое, што груба гучала. Ну да ладна. Я паклаў трубку і напісаў свайму сябру, што пасля такіх крэндзеляў не хачу працаваць з ім. Няхай бухает.

Прайшоў час і тут пачынаецца гэтая возня з форумам, пра які лепш не пісаць, які належыць хвораму чалавеку па імені Віт, Фішэр і г.д. у яго шмат нікаў там. Я на тым форуме быў модэратарам некалі і прысвечаны ва ўсе планы таго чалавека. Таму пісаў са стопрацэнтнай упэўненасцю, што гэта піша адзін чалавек. Такім чынам, у часы майго мадэрства я не даваў засумнявацца ў правільнасці выбару мяне модэратарам. Прычым я сыходзіў з яго, каб нешта сваё зрабіць і пісаць толькі праўду, якой зараз нідзе няма. Але мне на пошту прыйшоў ліст ад уладальніка прыкладна такога зместу: Андрэй, ведаючы твае амбіцыі і магчымасці, я хачу запрасіць цябе назад. У мяне ёсць англ домен, я даю табе долю і мы ствараем англ рэсурс. Я як дурненькі павёўся. Вось я ўжо на яго СНГ рэсурсе запрашаю казіно і кручу англ сайт. У адзін з дзён прыходзіць казіно, якое я запрашаў за тыдзень да іх з’яўлення. Мне іх прадстаўнік сказаў, што праз пару дзён прыйдуць і прыйшлі ў выніку. А паколькі я атрымліваў яшчэ і працэнт ад запрошаных казіно, за іх прыход я павінен быў атрымаць ад уладальніка 1К долараў. Але пачуў у адказ, што яны прыйшлі самі і увогуле ты наркаман і г.д. Я ў шоку, па праўдзе, як так хз. Натуральна адразу ж кіў на яго рэсурсы, бо адчуваў, што і там я пралячу. А ўладальнік таго форуму тады воюў з казіно джанг бет, якое дадалося да мяне ў скайп і пачало прад’яўкі кідаць, тыпу ты Андрэй там адмiн і чаму нас гнобяць. Я адказаў, што больш не працую з уладальнікам каталы і увогуле ён мне не аддаў доўг. Прадстаўнік джангла хутенька сфатаграфаваў маю заяўку і разнёс скрын па форумах. За што яму рэальна дзякуй. У выніку Віт хутка памяняў скайпы і пачаў даказваць, што гэта я патрабаваў грошы з джанг бета за тое, што іх не чапаць. А ён пісаў ім і не толькі ім, што хочаце выехаць з ЧС плаціце грошы. Такое практыкуецца і да гэтага дня. І гэта не адзінкавы выпадак. Увогуле, выставіўшы мяне быццам здраднікам і чуваком, які працаваў з джангл бет, ён дагэтуль спрабуе мяне задзець. Але мне пафіг ужо. Я ведаю адно, што ўсе яго словы вернуцца яго дзецям і тады ён будзе плакаць і прасіць Бога, каб дапамог ім… Я асабіста яму і яго сям’і жадаю ўсяго добрага, здароўя і шчасця. Прамыўшы мазгі сваім шавкам, тыпу Перепетуі пра тое які я падлец і заплаціўшы ёй грошы за пісьміннасць, яны працягнулі далей мяне гнобіць, як яны думалі. З цягам часу такіх як я стала значна больш. Выключэннем не стаў і Авгур.

Працягну пра тое, як усё пачалося. Падчас возні з каталай на латесте з’явіўся нейкі чувак, які прэсуе той форум. У мяне з’явілася цікаўнасць, напісаў яму ў лс, хто ты і што. Памучаўшыся, нонейм адказаў, што гэта Авгур. Да таго часу я астыў і не люблю такіх сітуацый, як у нас з ім адбылося. Вось я і напісаў яму, маўляў Сярога, давай хоць тут не будзем ваяваць, прабач, калі я дзеся цябе ўціснуў. Хоць сам разумеў, што прашу прабачэння за тое, што правільна паступіў. Ну да ладна.

Мы аднавілі зносіны па скайпу. Кожны дзень я выслухваў яго гон на кожнага, хто прыйшоў на латест, але раз я папрасіў прабачэння, значыць павінен цярпець гэта, і я цярпеў. Ён мне тэлефанаваў і расказваў, што ўсё дрэнна, маскалі ўсе атрэб’е і г.д. Ну я ж беларус, мне пафіг) Ён хадзіў і ныў, што там ёсць класная гульня і г.д., трэба парубіцца, я нібыта пагадзіўся і аплаціў, прадаставіўшы яму гульню бясплатна, да, мне не шкада, трымай, друг. Потым яму захацелася Гешыну сістэму загнаць у праграму з мэтай прадажы, напэўна, хз. Я і прагера яму падсунуў, з якім я ў выніку разлічваўся за гэтую праграму. Прычым я гэтую праграму нават не бачыў, ён яе таямніча скрываў. Прасіў мяне мочыць Пабеду, а потым патрабаваць грошы ад яе за пахвальныя пасты. Прасіў Спартака гнаіць, Чакіста і Ноарыёна. Але я як разумны паставіўся да гэтага і адмовіў Авгру і не здала яго. Ён пісаў, што адзін не справіцца, а са мной ён замясіць каго хочаш. За ўвесь час зносін ён ні разу не працаваў нідзе ўвогуле, нават хоць бы дварніком пайшоў. Жыў з мамай і з татам-інвалідам, якога ў выніку здаў у псіхушку. Піў пастаянна за мамін кошт, а адкуль яму браць грошы, калі ён ні дня не працаваў? Прычым пастаянна ўгаворваў мяне, харош Андрэй працаваць, тыпу трэба жа шпацыраваць. Яму не зразумець, што такое сям’я і дзеці, якіх я стараюся пракорміць і паставіць на ногі, каб яны не данашвалі адзенне чужых людзей, а хадзілі ў новых уласных рэчах. Па прычыне маёй пастаяннай занятасці мы з жонкай з нашай кватэры пераехалі да цешчы, у якой хоромы дазваляюць жыць пяцёркай і асабліва не перажываць. Жонцы цяжка, яна цяжарная, і мама дапамагае нам глядзець дачку. Але не сутнасць. У адзін з выдатных дзён я на латесте ўбачыў бонус. Напісаў Сяргею, маўляў вось Авгур бонус знайшоў, трымай, не варта падзякі. Кажу, я зліў яго на слотах, можа табе пашчасціць. Аддаўшы яму купон і спасылку я паехаў па справах. Праз 15 хвілін ён піша мне, што адбіў бонус і тыпу трэба выводзіць. Я адказаў, што цяпер заняты, прыеду пагляджу, па-мойму там далей нічога рабіць не трэба. Але ён быў не ўціх. Кожную секунду ён мне пісаў, давай тыпу кідзеш працу і пачынаеш перакладаць тое, што па ўмовах. Я яму напісаў, што ведаеш, мог бы сам узяць і праз транслейт прайграць, калі так няма. На гэтым ён заглох. Заглох на пару месяцаў. А ў мяне ўзнікла нядрэнная магчымасць з’ездзіць адпачыць, заадно і вырашыць кудысьці нешта сакрэтнае. Прыехаў я ў класным настроі, вырашыў усё ж такі яшчэ раз папрасіць прабачэння перад Сяргеем, я не гонарлівы і ведаючы, што яму не з кім пагутарыць напісаў яму і падзяліўся, што класна з’ездзіў адпачыць. Тым больш што далей Віцебска нідзе не быў.

Прайшоў час і як-то я выйграў у казіно Вегас Макаа, з 50 даляраў падняў 2 з чымсьці тысячы і паслаў яму і на форуме выклаў, каб падзяліцца радасцю. А праз нейкі час пачалася гэта вакханалія з яго мабілай. Ну я канеш абяцаў Сяргею дапамагчы, калі яго сям’я мае патрэбу. У мяне ёсць адкладзеныя грошы і я тып мог даць. Але яму не трэба было, як ён казаў. У адзін з дзён я выпадкова зноў выйграў і адправіў Авгуру скрын, маўляў паглядзі, я нармальна падняў. На што ён мне скінуў рахунак у скайп і сказаў, што фонд маёй мабілы адкрыты. Ну гэта празьмерна, канеш. Нармальна папрасіць і сказаць, Андрэй, ты выйграў, можа дапаможаш мне мабілу купіць. Я б даў, без праблем. Але ён пабег хутчэй на форум, павесіў мой скрын і яшчэ ўпрэкаў у тым, што я не даю яму на мабілу. А я нават у скайп яму адказаць не паспеў па гэтым пытанні. Затым у чаце Фрыдок згадаў зноў пра тое, што я скуп і не даў яго дружбану на тэлефон. Вось мяне і панесла тады. Столькі цярпець яго і ў выніку я проста ўзарваўся. Адпісавшы, што Сяргею 42 гады, ён цалкам здаровы і можа сам сабе зарабіць на тэлефон, раз на тое пайшло. Замест гэтага ён сядзіць з мамай на яе шыі і п’е за яе грошы штодня. Авгура гэта, канеш, зачапіла. Ён пабег і выдаліў мяне хутчэй з скайпу ў надзеі, што гісторыя паведамленняў знікне… Але на ўсякі выпадак вырашыў падстрахавацца і пачаў пісаць шчырую неўменяемую адсебятыну.

Хлопцы, я нікога не прашу мне верыць. Мяне папрасілі напісаць як ёсць, я напісаў, без мату і лішніх эмоцый. Таму што падаболася ўжо слухаць пра тое, што Авгур цябе аблажыў а ты маўчыш. Так, я проста дару яму, ён рэальна няўрымслівы чалавек. Я сёння Фрыдку пісаў, каб мне прад’явілі тых, каго я на бабло развёў або кінууў. А ніхто не напіша, таму што я сумленны і справядлівы. Ды і бліна, за сваю справядлівасць давялося пісаць апраўданне. Вось так.

baldos, я не ўрубаюся, па чый просьбе ты ўсё гэта напісаў?. Цяпер напішу сваё асабістае меркаванне пра ўсё гэта. Пачну з таго, што мяне паважае Іван Пронін папрасіў, калі я пачаў акучваць тых, хто з той памойкі, дзе ты быў мадэрам, тут з’явіліся. Ён напісаў мне, што ведае, як яны мяне даставалі і сядзяць у мяне ў нырках, але папрасіў не ўлаштоўваць тут балаган, бо не для гэтага ён гэты рэсурс прымацаваў. Я падумаў і цалкам з ім згадзіўся, бо не варта з‑за асабістых пакут і непрыязні выносіць мазгі форумчанам і гасцям. Яшчэ раз паўтараю, што зносіны па скайпе ці на форуме, увогуле ў онлайне – гэта не азначае, што ведаем адзін аднаго досканальна. Таму я заўсёды супраць такіх абмеркаванняў і пераходаў на асобы на форумах, дзе разважанні ідуць зусім пра іншае. Ну не падзялілі вы нешта, не спалучыліся характарамі ці яшчэ што. Але навошта тут пісаць, што нехта ўшчарбны і хто каго папрасіў гнаць? Па вялікім рахунку мне ўвогуле па барабану, чым ты там у офлайне займаешся, таксама і табе па барабану, чым я займаюся, з кім жыву і г.д. Гэта наша асабістае прастора і ніхто не мае права ў ім суць сваю нось. Ці што ты хочаш, каб гэты цудоўны азартны гульнявы форум ператварыўся ў тую памойку, дзе абмяркоўваюць, як абнаглелага сваяка пакараць. Я думаю так: калі рэсурс называецца азартным, гульнявым і пазнавальным для людзей такіх катэгорый, то тут не павінна абмяркоўвацца, што Спартак даун або Авгур і балдос не добрыя, як на суседняй помыйцы пад назвай катала :). Толькі не разумею, чым там катаюць, мовай напэўна, як бабкі ў пад’ездзе :). baldos, без абідаў, нічога асабістага, успомні нашу сустрэчу на гэтым форуме і будзь такім жа годным, высакародным заўсёды. Прашу! Нікога тут не трэба абмяркоўваць акрамя казіношак і тэм, звязаных менавіта з азартнымі гульнямі. Можна яшчэ пажартаваць, як Фрыдок і я часам у спецыяльных тэмах, для падняцця настрою. Спс за разуменне і ўсяго добрага.

Спартак, я цябе, канешне, паважаю. Але я нічога не хачу і напісаў так, як хачу і як магу. Я нікога не прыніжаў, а калі чалавек сапраўды ушчэрбны, то мне не ў лішак сказаць праўду.

Напісаў я гэта па просьбе людзей, каб унесці яснасць у некаторыя пытанні.

І ні ў якім разе не прасіў цябе каменціць і лішні раз крычаць пра балаган. Такое ўражанне, што б ты ні напісаў, а тым больш у флудзіўцы, лічыцца балаганам? Я цябе не асуджаю, але ведаеш, маё права пісаць не па тэме ў раздзеле зносін не пра гульню. Пасіба

Кстa, я як і раней гулец. Толькі няма часу гуляць. Пішу гэты пост на хаду са смарта. Калі ёсць жаданне або сумневы ў маёй прафпрыдатнасці як гульца – можам за агульны стол сесці з аднолькавым банкам.

Тваё, па-мойму, Андрэй ці я памыляюся? Так вось, Балдос, вашы асабістыя адносіны мяне не цікавяць. Ты хоць дзе пішаш – у флудзілцы ці ў чаце, але адназначна гэта асабістае і я катэгарычна не адабраў бы гэтага. Ну навошта ты пішаш пра сям’ю чалавека. Чужая сям’я – як лес дзікі. Ну ты проста напроста абмяжоўваеш асабістую прастору. Гэта як на сьметніку, калі я стаміўся адказваць тым хамам, тым больш мяне забанілі, то яны выставілі свіней і індыкоў і мяне пачалі курыёбам абзываць. Ці не стаміліся ты ад гэтых усіх разборкаў і расследаванняў, прыніжэнняў і іншага такой лухты? Тое ж не разумею, якім людзям стала цікава абмяркоўваць ваша брудную бялізну? І не важна мне, проста такія тэмы ні да чаго добрага не прывядуць, толькі людзей пасмяшыш. Потым, хіба я цябе абвінавачваў, што ты не гульц? Навошта ты марнуеш час на гэтую пісьменнасць, калі ў цябе няма часу на гульню – таксама не зразумею. Мяне ведаюць людзі, з якімі я побач знаходжуся, з якімі, можна сказаць, пуд солі з’еў, і мне дастаткова іх меркавання пра мяне. Я не маю намеру з кімсьці на рэсурсе памерацца піскамі як дзеці, усё гэта проста прайшоў і зразумеў, што як гарошына аб сцяну. Так што, Авгурджан, беражы тых, хто побач, рэальных сяброў і не звяртай асаблівай увагі на анлайн-сяброў, яны віртуальныя, нават імёны ў іх не сапраўдныя. Гуляй для забаў і не марнуй час на ўсю гэтую дурню. І я цябе паважаю і спадзяюся, што зразумееш мяне: асудзіць чалавека лёгка, а вось пожыві яго жыццё. Злосліва гаварыць пра іншых – гэта ў першую чаргу прынізіць самога сябе.

я неадэкватны, вы тут паэмы пішаце ))))))

Спартак, я напісаў, што не лезу нікуды і мне разборкі не патрэбныя. Вось што ты ўсё пераварочваеш? Сам лезеш жа, а потым будзеш казаць, што я якісьці не такі. Паўважаў патрэбным – напісаў і пайшоў рабіць свае справы. Калі чапаюць маю сям’ю, я адказваю і адказаў, бо такі ў мяне характар. Мне не падабаюцца падлізкі, падпяваўцы і іншая нячысць.

Так што твае хваляванні адносна сыр-бору – гэта проста памылка. Давай спынім усе спрэчкі і пойдзем займацца сваімі справамі і абавязкова пабыць з сям’ёй, якую ні адзін форум не заменіць.