Мая гульня

Усім прывітанне. Вось і прыйшоў мой час прызнацца. Выстаўляю на агульны агляд сваю лудаманскую душу, жыццё і боль. Частка першая. “Яшчэ не на дне.” Мне 39 гадоў. З іх 23 гады я лудаман. Пачынаў яшчэ ў афлайне, у далёкім 2005 годзе, круціць рознага роду “клубнічкі, гаражы”. Часцей прайграваў, але часам зрываў нядрэнныя сумы для таго часу. Быў я тады малады, не жанаты, нікому нічога не абавязаны. (Эх… вярнуць бы той стан душы)). Аднойчы ішоў па вуліцы, гляджу кіёск, натоўп народу. Падышоў. Аказваецца кіёск Столото. Купіў сабе пару білетаў. Абодва выйгралі) Адзін 300 рублёў, другі нешта ў межах 800. І пайшлі сандалі Міці….. Пачаў я скупляць гэтыя білеты пачкамі. Усе вольныя грошы ішлі ў гэтыя ёбныя латарэі… Колькі я там прапраеў сваіх грошай…. вельмі шмат. Самы вялікі выйгрыш быў 6000 рублёў))), а праёбана ў сотні разоў больш! (нікалі не гуляйце ў гэта гаўно). Потым сваю папулярнасць набраў анлайн-покер. Але тут я ў час сышоў, зразумеў, што гэта не маё. Да таго часу я ўжо ведаў усе гульнявыя залы свайго горада, усе казіно, і мяне там усе ведалі. Часам з нядрэннага заносa ехаў у іншы горад на выхадныя, і альбо разьёбываў там нейкае казіно, альбо вяртаўся ні з чым. Зарабляў я тады нядрэнна, грошай цалкам хапала на арандаванае кватэру, на паесці-папіць, і на цёлак). Так працягвалася да таго часу, пакуль не закрылі залы і казіно. Плюс да ўсяго, арганізацыя, у якой я працаваў, зачынілася, і я стаў беспрацоўным. Пачалася цёмная паласа. Так я думаў тады (памыляўся)). Каб хоць як-небудзь звесці канцы з канцамі, я ўладкаваўся ў таксі. Далі тачку і паехаў я шабашыць)). У адзін цудоўны дзень давозіў п’янага чувака з вечарынкі, разпізделіся з ім (аказаўся вялікім начальнікам адной золатавадачнай фірмы), пакінуў мне свой нумар тэлефона, патэлефанаваў кажа, вазьму на працу). Патэлефанаваў. Вялі. Прывітанне, Якутыя!)) Паўгода працы і ў мяне 600к у кішэні!!! Дарэчы, пакуль быў там пазнаёміўся праз інтэрнэт з дзяўчынай і закахаўся (хто б распавёў, хуй паверыў бы)). Ехаў дадому шчаслівы, закаханы, з надзеяй на светлую і шчаслівую будучыню!) Сустрэлiся) Яна аказалася яшчэ лепш чым я думаў)) Пазнаёміла з бацькамі, праз пару месяцаў мы ўжо здымалі з ёй кватэру, а яшчэ праз месяц была вяселле. Але падыходзіла час ехаць на працу, а гэта як-ніяк мінімум на паўгода. Ну і сказала мне, што нікуды не адпусціць, каб шукаў працу дома. Да таго часу грошай у нас практычна не было, была ў мяне машына ў крэдыт, зіма на носе, паставіць машыну няма дзе, крэдыт плаціць няма чым, вырашыў прадаць (((. І блять працу не магу знайсці… ну не магу і ўсё. Купа сумоўяў, хуй ведае колькі хаджэнняў у розныя фірмы і арганізацыі – нідзе блять не бяруць!!! Першая пратэрміноўка плацяжу па крэдыце. Званкі з банка. І пачалося-паехала. Не плаціў ужо паўгода. Жэсць. Змяніў сімку, бо тэлефон не зацямляўся ад званкоў. Уладкаваўся ўсё-ткі на працу, не бог усякі якая, але кожную пятніцу атрымліваў 6500 рублёў, праўда ўябіваць прыходзілася мама не горай. І тут як-то, сядзячы ў інтэрнэце ўвечары, я натыкнуўся на анлайн-казіно!!! Опачкі! Нахуя сабе, падумаў я! Нікада хадзіць не трэба, усё пад рукой! Цяпер я дакладна закрою ўсе крэдыты!))) Лудаманская кроў закіпела ў маіх венах, забыты смак адрэналіну запатрабаваўся вонкі!) Дэпазіт. З карты. Для праверкі. 500 рублёў. Зліў. Яшчэ 500. Зліў. Расстройства.((. Шукаю яшчэ анлайн-казіно. Божа мой! Колькі іх! А я ў самым хуёвым зарэгістраваўся)). Рэгіструюся ў другім, бяру бонус на першы дэпазіт! Дэпаю 2500 і вуаля! На вывад ужо стаіць 23к рублёў!))(будзь пракляты той дзень) І паехала-паехала…. Я праёбываў усе грошы. Нават тое, што я выводзіў, я прапраёбываў адразу як толькі атрымліваў. Паступова стаўкі павялічваліся. Дэпазіты таксама. Я праёбываў усё. Я пачаў ставіць на спорт і мне шанцавала, я выводзіў і праёбываў у слоты. Калі не было грошай, я мог гадзінамі круціць дема. З раніцы і да вечара. Мне сниліся слоты і рулетка. Мне сняліся вялізныя выйгрышы. Калі я прачынаўся, я рушыў да кампутара глядзець баланс, бо пачаў блытаць сон з рэальнасцю. Адзін раз убачыў ТТРа ў ютубе, так я трапіў на гэты форум. Частка другая. “На дне.” Наразіўся дзіця. Сын. Цудоўны малюк.))) Жонка ў дэкрэце. Уся адказнасць за сям’ю ляжыць на мне. Пакуль жонка была ў раддоме, я нёс у ломбард ноўтбук і заручальныя кольцы. І прайграў. Але гэта былі яшчэ кветачкі. Самое страшнае пачалося летняй мінулага года. Я ўладкаваўся на новую працу. Зарплата 35-38 к. Аднойчы пасля атрымання заробку вырашыў крыху покруціць слоты. Покруціў. Мінус 15т.р.(((. Што рабіць, дадому то несці нешта трэба. Вырашыў узяць анлайн-займ. Адобрылі. Ніштяк. Прынёс усё дадому, аддаў жонцы. І пачалося. Займ за займам, займ пакрывае займ. Карацей, зусім пиздец. Праўда часам адмаўляўся і выводзіў, але тут жа браў па-новаму і праёбываў. Карацей, за лета склалася прыстойная сума, а аддаваць няма чым. І ўжо стаміліся хлусіць жонке, прыдумляць розныя адмазкі дзе грошы і чаму затрымліваюць зарплату (((. Выслухала. Дарунула. Паабяцаў, што ўсё, не гуляю больш. Ўзяла крэдыт. Я пагасіў усе займы. Уздыхнуў з палёгкай. Але і гэта яшчэ былі толькі кветачкі. Не гуляў я месяца два. Рэальна не гуляў. І вось як-то ў лютым вырашыў пакруціць пару тысяч. Не буду пісаць назву казіно, але плюнула мне нядрэнна так)). Вывеў колькі-то, астатняе адмяніў і праёбыў. Затым прайграў усё тое, што вывёў. Затым узяў зноў займы ў надзеі на адмазку і іх праёбыў. Тры займы. Тэрмінам на 15 дзён. Сума ў 2 разы перавышае маю зарплату. Гэта пиздец. Ніколі, ніколі не бярыце гэтыя ёбныя займы!!!! Ну ўсё думаю, гэта пиздец, калі жонка даведаецца – 100% развод. Іду на паклён да начальніка. Напиздзеў яму, што бля грошы тэрмінова патрэбныя на рамонт, дайце ў доўг, вычайце з зарплаты. Ну ён пад распіску даў мне неабходную суму. Пагасіў я гэтыя займы. І што вы думаеце? Праз тыдзень я залез яшчэ больш. І больш. Я цяпер торчу ў 12 МФО. Прымаецца, працэнты набеглі паходу пиздец якія…. Да тэлефона ўвогуле немагчыма дакрануцца, вечныя званкі, на якія я не адказваю, мільёны смс….. па 80-90 званкоў у дзень… гэта жах…. загнаў сам сябе ў кут…. тэлефон вечна ў безгучным рэжыме, каб жонка не чула гэтыя званкі…. Дарэчы, тэлефон і сыграў са мной злую шутку. Жонка адпраўляла ў краму. Я выйшаў з пад’езда, хлоп па кішэнях, а тэлефон жа дома забыў… ну думаю што, крама побач, зараз я мухой злячу, не паспеюць у тэлефон залезці, ды і сканер адбіткаў усе справы, толькі калі будуць тэлефанаваць, тады піздэц… рвануў я ў краму а на душы коткі красуць…. Хвілін шэсць мяне не было, прыбягаю, а яна сядзіць ужо з каменным тварам. Адразу мне ў лоб заяўляе, хто табе тэлефануе? Я кажу, ды я ебу што ль. Дзіха хто тэлефануе. Табе ж таксама тэлефануюць, я ж не дойму цябе хто табе тэлефануе… Карацей, хвілін праз 10 я быў самым апошнім гаўном і нішчожным у яе вачах…. Кінула мне сумку “збірай свае рэчы і сыходзь”… ніякія ўгаворы нічога не падзейнічала.. ні просьбы…. нічога…. Зышоў…. першы час жыў у калегі. Месяц назад зняў кватэру ў самым аддаленым раёне горада, адкуль дабрацца да працы увогуле праблема. Жыву на 5 тысяч у месяц, астатнія аддаю начальніку за доўг. МФО торчу дзе-то 150-170к. Кватэру зняў па дзёшману, бо грошай няма…. тэлевізара няма, халадзільніка няма… ну хоць канапа ёсць…. як быць далей?… я пакуль не ведаю… сёння жонка тэлефанавала, ужо падаў на развод….. можа мая гісторыя прымусіць каго-небудзь спыніцца і не паўтараць падобных памылак, я буду толькі рады! Не гулiце, пацаны! Думайце ў першую чаргу пра сваіх блізкіх! Усё ж можна ўсё прапраець, і павагу, і любоў, і сям’ю. Ці толькі варта гэта таго?

Источник: ттрблог