Лудаманскія гісторыі ад Сярожкі

Усім прывітанне! Са сённяшняга дня я пачну пісаць рэальныя лудоманскія гісторыі са свайго жыцця. Як я “прысадзіўся” на гэту брудную справу і да чаго ўсё гэта прывяло. Успомню як цікавыя і вясёлыя моманты, гэтак і жудасна трагічныя тэмы, якія ўставілі дастаткова калкоў у мае і без таго няшчасныя колы жыцця. Усе імёны выдуманыя, але гісторыі на 100% рэальныя. Перадусім раскажу пра сябе, пра сваё жыццё, а потым пра тое, як яе змянілі гульнявыя аўтаматы.

Юнацтва

Жыў-был хлопчык Сярожка і ўсё ў жыцці ў яго складвалася добра. Бацькі былі яркімі прадстаўнікамі сярэдняга класа і выхоўвалі Сярожу правільна, водзілі да рэпетытараў і вучылі розуму-разуму. Я і сам быў актыўным хлопчыкам, вучыўся, займаўся спортам, захапляўся фатаграфіяй. 

І як тое ўсё складвалася ў жыцці добра, шчасце заўсёды спадарожнічала і пастаянна везла. Аднаразова, спампаваўшы фота з інтэрнэту і выдаўшы яго за сваё, Сярожа заняў першае месца ў нейкім конкурсе і паехаў у цёплыя краі за кошт судзей-ебланаў, там ён сустрэў прыгожую дзяўчыну, якая спачатку гуляла з адным хлопчыкам, потым з другім, але ў апошні дзень адпачынку ў вельмі маляўнічым месцы ўзяла ды і пазбавіла Сярожу дзяўочнасці (мне тады было 17). Праўда скончылася ўсё даволі хутка 

Мне гэта спадабалася і я вырашыў не спыняцца на дасягнутым, апрыходаваў яшчэ адну дзяўку з забітага вёскі (але сімпатычную) проста ў цягніку, у самым неэтычным месцы.

Кароча, увесь у пацалунках (якімі ганарыўся як ідыёт і важна разгуляўся па школе), вярнуўся я ў родны горад Н сапраўдным героем, бо ўсе мае сябры да гэтага часу заставаліся нетарбанымі рукаблудзямі.

Як раз у гэтым годзе я паступаў у ўніверсітэт у сталіцы нашай радзімы і рыхтаваўся я да гэтага паступлення цэлы год, што ў выніку прынесла свае плады. Я паступіў на бюджэт у вельмі прэстыжны ўніверсітэт на юрфак.

Жыццё ўдалося! Я хадзіў шчаслівы, перад вачыма пастаянна ўзнікалі карціны майго светлага будучага, бацькі былі на сёмым небе і ўсё было б добра…калі б не Вася (хаця, не факт што я б не прыйшоў у далейшым да лудкі)

Вася

Вася – сусед па пакоі ў інтэрнаце, быў на 4 гады старэйшы за мяне, прыйшоў пасля юр. ліцэя. Прахаваўаны хлопец з невялікага бандыцкага гарадка. Усе сябры Васі або сядзілі, або сядзяць, або хутка сядзем. Ён быў дастаткова разумны, каб пазбегнуць падобнай долі і пастаянна вучыўся і стараўся не патрапляць “у залупу”, застаючыся пры гэтым “нармальным хлопцам на раёне”. Паколькі ў першыя дні з кім пагутарыць у яго не было і я быў ягонай адзінай магчымасцю “папіць з кімсьці піва і папіздзець”, ды і суседскі фактар зрабіў з нас сапраўдных сяброў (праз пару гадоў пасля ўнівера Сярожка праеў і гэтага сябра таксама з-за лудкі).

Аднажды Васіль прапанаваў цікава правесці час у гульнявым зале аўтаматаў…Скажу адразу, я ўжо гуляў да гэтага ў 50-капейкавыя слоты “агеньчыкі” з трыма барабанамі, але не заважваўся ўвайсці ў больш-менш сур’ёзны заклад. Менавіта туды мяне завёў Вася.

Колькі разоў я назіраў, як Вася круціў апарат, дзе тупа збіраеш покерныя камбінацыі. Па стаўцы 10 капеек, сабраўшы карэ, можна было атрымаць 20 грн – 4 баксы на той час. А ўлічваючы, што на тыдзень і ў мяне і ў Васі было грывень па 100, то гэта былі норм грошы.

Праўда першыя некалькі паходаў сканчваліся злівам, пасля якога Вася пазычваў усе мае бабкі, усяжжаў і іх, абяцаючы аддаць у інтэрнаце. Пару раз так і было, пакуль у яго проста не скончыліся грошы, пасля чаго мы чакалі новага тыдня, калі прыйдзе бабос ад любячых бацькоў…

Пры падчас наведванняў гульнявых аўтаматаў сам я не гуляў, усё яшчэ саромеўся…але вельмі моцна прыцягвалі маю ўвагу іншыя аўтаматы – Lucky Rodger і Lucky Drink (скрыні ў дадатках – загрузіў як умеў)

Крыніца: ttrcasino

Па схіле пайшоў Сярожа)

Какая то не законченная история получается, вам не кажется? “Падчас наведванняў гульнявых аўтаматаў сам я не гуляў, усё яшчэ саромеўся…але вельмі моцна прыцягвалі маю ўвагу іншыя аўтаматы – Lucky Rodger і Lucky Drink ” – НУ І ДАЛЕЙ ТО ШТО?

Будзе працяг. 

@latestru А чаму крыніца ттрказино?) Тыр блог напэўна ўсё-такі)

ааааа, гэта ты што ці байкі травіш на форуме партугальскага афіліята😁 а ну расказвай чым справа скончылася😁

Не, не я) У мяне няма ні часу, ні жадання гэтым займацца. Хоць у прынцыпе ёсць што прыкольнага таксама напісаць)