Крапленыя карты і махлярства ў казіно: міф ці рэчаіснасць

Якія міфы пра крапленыя карты існуюць і ці можна насамрэч з дапамогай такога метаду абмануць казіно?

  У крымінальным свеце слова «крап» азначае спецыяльную разметку тыльнага боку карт, шулеры праколвалі ў іх іголкамі непрыкметныя адтуліны, рабілі невялікія надрэзы вострымі прадметамі, згібалі карты ў некаторых кутах і г. д. Больш прасунутыя шулеры маглі наносіць на тыльны бок карт спецыяльны раствор, які праяўляўся толькі праз пэўныя лінзы ў акулярах або пры ультрафіялетавым святле.

Вызнаць якасны крап на картах звычайнаму чалавеку амаль немагчыма, таму ахвяры часта не ўсведамлялі, што іх абманваюць. Каб у гульца не ўзнікла падазрэнняў у нячэснай гульні, на пачатковым этапе яму дазвалялі выйграваць, пасля чаго шулеры забіралі ўвесь банк сабе.

У сучасных легальных казіно і гульнявых установах выкарыстоўваюць карты са складанай тыльнай аздабленнем, у якіх надзвычай цяжка заўважыць якія-небудзь адрозненні, а таксама іншы раз мяняюць калоды карт пры кожнай новай раздачы. Нягледзячы на гэта, некаторыя прафесійныя гульцы могуць заўважыць мінімальныя знакі адрознення на картах нават падчас адной раздачы.

Напрыклад, пасля страты $20 млн казіно Crockfords у Лондане і казіно Borgata ў Атлантык-Сіці падавалі ў суд на каліфарнійскага гульца Філа Айві, які нібыта выкарыстоўваў тэхніку выяўлення вытворчых дэфектаў на картах.

Мне б навучыцца я б адразу ў Вегас паехаў)))

Мне яксьці пашанцавала і ў бальніцы каля трох тыдняў правёў “разам” з карткавым шулерам, які “адкінуўся” нядаўна… Тое, што ён рабіў рукамі з калодай, было проста фантастыка, такога не бачыў нават у кіно… На ўсё жыццё запомнілася яго прыказка, “бачу ты добры чалавек, таму табе аддам добрую карту, а сабе крыху лепшую…” Ніякіх метак, “запілаў”, загібанняў на калодзе не было, усё “чытаў па рубашцы”. Такіх спрытных рук паблізу не бачыў больш ніколі. Самі рукі былі настолькі дагледжаныя, што нават на далонях не было складок…

PS. У самым пачатку знаёмства ён спытаў ты хто, “мая” адказаў – майстар, а ты – “грузчык” . Грузчык з такімі рукамі, так, ды.., “людзей гружу”, падкрэсліў ён.)

І мне яксьці пашанцавала і на бальніцы каля 3 тыдняў правёў “разам” з картачным шулерам, які нядаўна “адкінуўся”… Тое, што ён рабіў рукамі з калодай, было проста фантастыка, такога нават у кіно не бачыў… На ўсё жыццё запомнілася яго прыказка: “бачу, ты добры чалавек, таму табе дам добрую карту, а сабе трохі лепшую…” Ніякіх метак, “запілаў”, загалоў на калодзе не было, усё “чытаў па рубашцы”. Такіх лоўкіх рук у блізкасці больш ніколі не бачыў. Самі рукі былі настолькі дагледжаныя, што нават на далонях не было складак…

PS. У самім пачатку знаёмства ён спытаў: ты хто? “моя” адказаў – майстар, а ты – “грузчык”. Грузчык з такімі рукамі, так, ды… “людзей грузчу”, падкрэсліў ён.)

І яны таксама ў нябыт зараз пойдуць!)) З такімі тэхналогіямі, што ў наш час))) усе гэтыя “грузавікі майстра” з рукамі ўжо мінулае стагоддзе! Таксама як і кішэннікі!)))

Шулераў даўно не пускаюць у казіно! Самыя крутыя казіно ў Манака і г.д. даўно актывавалі па сятчатцы вока ўваход яшчэ гадоў 5-6 назад, так што…, ідзем прыгожна, а ў звычайных і нашых казіно ў базах антрапаметрыя забіта яшчэ з канца нулявых і ІІ па камерах не прапусціць дадзенага таварыша! У звычайных казіно шафл-машынкі прыгожа працуюць, а ў гульні паміж сабой з дылярам і сталом ад казіно самі казіно такіх суб’ектаў бачыць не жадаюць. Там сваіх хапае))) узброеных камерамі ад казіно з ІК і ультра дыяпазонамі і наўшнікамі надкоснымі ў вушах))))) і крапу не патрэбна))))) У цягніках шулеры даўно амаль сябе выжылі, а на курортах, хіба што сапраўды сышоўшы з розуму і п’яны персанаж павядзецца на гульню з каталой))) Ужо вось… Туракам у нас усюды дарога))))) не перачысціліся ж туракі на свеце))))

Дык гэта былі 90-я… Да таго ж, у яго тады быў цыроз і заставалася ўсяго гадоў пяць… Пазнаёміліся тады ў бальніцы, ён хадзіў па палаце і тасаваў карты нечаканым для мяне спосабам. Ну я яму і прапанаваў сыграць, спачатку ў яго гульню, а потым у маю… У “21 або BJ”, па сучасным ён не меў раўных, у палаце ўжо ўсе стаялі каля сваіх койак… А вось у “прэф з болваном”, я яго “зрабіў”…

Tады ў кантрольнай гульні ён мяне спрабаваў правакіраваць “палізці” на “дзевятэрную”, ну я і пайшоў як танк. Проста “убачыў” у прыкупе “тлустага” туза. Ён тады сказаў, маўляў, я не мог бачыць прыкуп, бо ён раздаваў!.. Ну а калі сказаў яму, што “бачыў” праз рубашку “свой туз”, вось тады ён мяне і “заважаў”… Прыкуп бачыў рэдка, а тады быў менавіта той выпадак.

У карты з ім больш не гулялі, толькі ў нарды… А калі прыйшоў час расстацца, падарыў на памяць два “заріка”, з слонавай косці.