Гісторыя жыцця лудамана

Усім прывет

Рэшыў напісаць сваю гісторыю…. якая хутчэй за ўсё будзе падобная на сотні іншых…. проста ад бавіць час пад чарговую замазку і піва, каб адпачнуць

Пачалася мая гульня 11-12 гадоў таму…. тады я яшчэ быў студэнтам і падпрацоўваў ахоўнікам у гульнявых аўтаматах, якія ў той час stойлі на кожным прыпынку, у кожным куце…. у нас гульню зрабілі нават у мясцовым гаражным боксе проста ў гаражы! і нават намёт на пляжы быў з аўтаматамі

я б у жыцці ніколі не стаў гуляць…. бо я ведаў што гэта 100% лахатрон тыпу калі ў 90 на ўсіх вакзалах і пляцах stойлi лахатроншчыкі з рознымі гульнямі і падстаўнымі ўдзельнікамі (ну тыпу прыз дастаецца двума і хто больш грошай дасць, забірае ўсё)

але папрацаваўшы 2 тыдні ахоўнікам з гульнявымі аўтаматамі….. ты пачынаеш бачыць, як нехта выйграе…. прычым шмат выйграе…. тваю зарплату за паўгода, год….. і гэта адбывалася ў дзень па некалькі разоў…..

і мозг проста запамінае менавіта гэтыя выпадкі… калі нехта выйграў і гэта надоўга адкладаецца ў галаве….. а тое, што іншыя 100 чалавек усе прайгралі, ты не запамінаеш… ну тыпу бывае

у гульнёваў была традыцыя… калі чалавек крупна выйграў… ён абавязкова даваў на чай ахоўніку і адміністратару (самі давалі, ніхто не прасіў ніколі)

першыя два тыдні я радаваўся чаявым і не спрабаваў гуляць нават… траціў на сябе, на тёлку сваю, да і тады для 19-гадовага студэнта, які жыве з бацькамі…. атрымаць паравіну за вечар 100-500 рублёў было нерэальна шмат…. бо сярэдняя зарплата была нешта каля 5000-6000 тысяч

на трэцюю тыдзень у мозгу ўжо адклалася дастатковая колькасць буйных выйгрышаў (тысячы прайгрышаў мозг проста не запамінаў)….. і я вырашыў на чаявыя паспрабаваць покруціць

я выдатна памятаю гэты момант…. літаральна гэта было ўчора…. у канцы змены, я зарадзіў 300 рублёў і выйграў 2000

гэта былі проста шалёныя грошы па тых часах для студэнта…. тады бутэлька добрай гарэлкі каштавала 50 рублёў, а бутэлька півa таксама добрага 20

менавіта гэты момант хутка змяніў усю маю жыццё не ў лепшы бок…. і лепш бы я прайграў….

ў наступную змену праз 3 дні (а працаваў я суткі праз 3)….. зноў нехта выйграў, і даў чаявых… і я іх зноў зарадзіў у аўтамат у канцы змены…. і зноў выйграў!… але ўжо не шмат, я ўжо не помню але або падвоіў або патроіў 200 рублёў

зато цудоўна памятаю гэта пачуццё…. калі ты ідзеш дамоў, у цябе проста ахуеннае настрой, ад таго што ў цябе ёсць бабло, наперадзе яшчэ 3 дні выходных і ты можаш гуляць з сябрамі і нічога сабе не адмаўляць

на гэтым усё….. мае заносы скончыліся…..

дальшэ я кожную змену стаў прасаджваць чаявыя цалкам да капейкі….. потым пачаў прасаджваць ужо зарплату….. як толькі я атрымліваў зарплату, я адразу ішоў у гульню і мог сядзець там усю ноч

што добра, у той час іх было больш чым прадуктовых ларкоў…. па дарозе ад працы да дома (2км) іх толькі стаяла 4

за год я стаў павінен усім сваім сябрам…. мяне кінула дзяўчына…. дакладней яна спрабавала мяне выцягнуць з гэтай ямы і паставіла перад выбарам…. я яе паслаў, бо спыніцца ўжо не мог

кожны раз я ішоў у гульнявыя аўтаматы… са словамі – трэба крупна выйграць, каб вярнуць усе даўгі…. і богам кляўся, калі я выйграю… я ўсё ўсім аддам і больш у жыцці ніколі не буду гуляць увогуле!!! нават у дурня ў карты на шэлбаны

так, я нешта выйграваў перыядычна… але гэтай сумы не хапала каб аддаць і палову даўгоў, і таму ў выніку я ўсё роўна ўсё заліваў назад

кожны лудаман ведае гэта пачуццё…. што пасля прайгрышу… калі ты разумееш, што ўсё… грошы ў аўтамаце…. то хочацца проста блываць

ты называеш сябе канчатковым мудаком… і кажаш, што НАХЕРА Я ГУЛЬНЯЎ???? вось бы зрабіць так каб вярнуць нават 2-3 гадзіны назад і не гуляць! ведаючы што ўжо прайграў

калі ты бачыш нуль на экране і больш грошай няма…. у цябе праскоквае думка ўладзіць скандал, пачаць крычаць і крышчыць усё….

пачаць крычаць ЁБАНЫ РОТ ГЭТАГА КАЗІНО!!! ВЕРНІЦЕ МАІ ГРОШЫ!

хуй буду болей калі гуляць!!!! проста верніце бляха грошы і ўсё, ніколі ў жыцці ніводнага рубля болей у аўтаматы не зараджу!!!!

але потым разумееш, што скандаліць і ўладжваць істеркі бессэнсоўна

цяжка апісаць гэта пачуццё… калі грошы прайграныя і адзіны шанц іх вярнуць…. знайсці яшчэ грошей…..

і далейшае жыццё звядзецца да таго…. што пасля чарговага прайгрышу, ты шукаеш новыя грошы, каб вярнуць хаця б мінулы прайгрыш……

у выніку заліваеш столькі, што нават усе апараты ў салоне калі б далі па максімуму, ты ўсё роўна будзеш у мінусе

бацькі нічога не ведалі пра маю залежнасць першы час….. і калі яны мне далі грошы аплаціць за год за інстытут….. я канешне ж іх усё прайграў у той жа дзень

тады я ўпершыню падумаў пра самазабойства….. але рукі не дайшлі сабе нешта зрабіць…. але на дах разы тры лазіў пакурыць

у агульным так працягвалася нават не памятаю колькі… але па мне так вечнасць….. у мяне не засталося сяброў, выгналі з інстытута….. бо я бацькам не сказаў што насамрэч прайграў грошы, а аплаціць яго было няма чым

звольнілі з працы ахоўніка, бо я там назаемаў у ўсіх грошай…. і давялося пайсці

я краў золата з дому без палева і нёс у ломбард…. ну ў бацькі, маці, ляжалі розныя кольцы, завушніцы, ланцужкі… якія яны не насілі і гадамі нават не даставалі

калі я прайграў абсалютна ўсё….. я заспакоіўся….. дакладней проста зміріўся….

ну няма грошай гуляць! не пойдзеш жа ты куртку закладаць з кросаўкамі

працаваў рамонтнікам кампутараў у канторе (ну там зборка, настройка, ўстаноўка)… зарплату давалі раз у месяц, а калі табе плацяць раз у месяц (а не кожную змену) то шанец іх прае…ць значна меншы….

бо яна як правіла ўжо ўся распісаная, на што самае неабходнае патраціць…. бо калі ты атрымліваеш 5000 адзін раз…. гэта лепш чым ты атрымліваеш па 500 рублёў 10 разоў

карочы потым гульнёвыя ўсе зачынілі, прыбралі…. і здавалася жыццё наладзілася

але на самой справе гэта яшчэ палова гісторыі…..

прапрацаваўшы паўгода ў кампутарнай фірме, я падумаў…. а навошта хуя я ўвогуле на кагосьці працую? тым больш 10 гадоў таму не было такой канкурэнцыі і я выдатна бачыў колькі зараблялі ўладальнікі…..

мы яшчэ з адным чуваком, які працаваў як я там жа…. адкрылі сваю кантору

дзела пайшло як па маслу……. зноў жа паўтаруся, 10 гадоў таму было іншае час…. толькі пачатак бума наўтбукаў, тэлефонаў, хатніх кампутараў, інтэрнэту….. і жылі мы не ў Маскве а ў глыбінцы, дзе ўсё спазняецца гадоў на 5

за некалькі гадоў нармальна развілі бізнэс, нават нанялі працаўнікоў ужо…..

праблем з грашыма не было зусім….. я купіў кватэру, машыну, ажаніўся………. у агульным усё было ў шакалаце….

пакуль я зноў не пачаў гуляць….. але ўжо ў інтэрнэце

па пачатку гэта было проста забаўка…. пад піва, вечарам перад сном на палгадзіны на 100-200 долараў….

і нават прайгрыш 500$ за вечар было як-то ўвогуле пафіг (па старым курсе гэта ўвогуле 15.000 рублёў)…. ну то бок ты не адчуваеш ніякіх эмоцый

і так САМАЕ ГАЛОЎНАЕ, з чаго я вырашыў усё гэта ўвогуле напісаць… я ўбачыў пост на галоўнай, апошняя тэма якая… калі ты крупна заносіш а потым прайграваеш або табе не выплачваюць, гэта проста піздэц для лудомана! гэта проста горш за ўсё

з маёй адбыўся роўна такая ж сітуацыя…… я зарэгістраваўся ў новым казіно, нейкі там роял дэлюкс, ужо не памятаю (ён ужо даўно не працуе)

і выйграў у джэкпот слоце 130.000$….. гэта было проста піздэц….. я адчуў зноў такое ж стан, як у першы раз… калі яшчэ быў студэнтам і ішоў дамоў з выйгрышам

100.000 я паставіў на вывад адразу…. 30 пакінуў тыпа на гульню…. хоць я не збіраўся больш гуляць… я проста пакінуў 30 каб потым вывесці, як выведуць 100…..

ну тады тыпа (ідыёт) думаў што калі адразу ўсё паставіць, казіно падумае, што я зараз усё выведу і не буду больш гуляць і што-небудзь прыдумаюць каб не плаціць…. а так 30 пакінуў, нармальна… тыпа буду гуляць далей

я нават не буду пералічваць як яны мяне марозілі 2 тыдні пытаннямі, дакументамі і іншы ебалай…. а потым праз 2 тыдні проста заблакавалі акк, спаслаўшыся на нейкі пункт правілаў (я так і не зразумеў зусім які)…. і не адказвалі на лісты зусім!

то бок поўны ігнар…..

вот у той момант, мой стан быў проста піздэц…..

калі ты ў першы дзень ужо думаеш што ты купіш на гэтыя грошы, куды ўкладзеш, як патраціш за ўсю ноч што не спаў ўжо прадумаў да дробязяў куды пойдзе кожны долар і сваё жыццё на 50 гадоў наперад…..

а цябе тупа кідаюць….. я тады напісаў на ўсіх форумах што яны кідалы, пра сваю сітуацыю і г.д….. але ўсе ў адказ толькі ржалі – тыпу лох і ўсё такое, гуляй у правераных і вядомых казіно

а я тады ўвогуле не ведаў… што бываюць фэйкавыя казіно, а бывае сапраўдныя і вядомыя з ліцэнзіямі

але стан быў такі, што зноў хочацца блываць проста пастаянна….. і я зноў пачаў лудзіць….

але ўжо ў нармальных казіно, якія не кинут…..

у агульным я і так дохуя напісаў….. але калі зусім каротка пісаць….

то я прапіў 50% долю ў бізнэсе…. прапіў кватэру(не ўсю а пераехаў з трэшкі ў 120 квадратаў у 1к панэльку ў 30 квадратаў)…. пайшла жонка, зноў стаў усім павінны

усё зноў звялося да таго… што ты робіш дэпазіт 1000$…… прайграваеш…… і табе аж да блывотнага стану хочацца назад яго вярнуць….. хаця б апошні прайгрыш…. проста адзін апошні прайгрыш….. на астатнія прайгрышы ўжо пафіг…. патрэбны апошні хаця б адгуляць у ноль… і калі ты яго вернеш… зноў богам клянесься што не будзеш болей гуляць ніколі ў жыцці…..

то бок трэба нават не тое каб выйграць!… а проста вярнуць апошні!

але нават вярнуўшы яго, або нават трохі выйграўшы зверху… ты ху* спынішся…. ты будзеш казаць сабе, вось апошні раз кручу… або вось кручу да роўнай сумы…. а калі падышла роўная сума, – ну тыпа яшчэ адзін раз кручу і ўсё….

у выніку баланс заўсёды нуль

і зноў хочацца блываць

я калі быў студэнтам… я ніколі не думаў, як можна прайграць кватэру?

ну трэба быць поўным ідыётам проста!!!…. каб даць аб’яву пра продаж, паказваць пакупнікам… прадаваць яе, падпісваць дакументы ў рэгпалаце тыдзень… потым атрымаць грошы і несці іх у казіно?

і такога думаў са мной дакладна не здарыцца!

на самой справе прайграць кватэру вельмі лёгка!…… не трэба яе прадаваць, нікуды хадзіць таксама…..

ты проста займаеш буйныя грошы ў сур’ёзных людзей….. а гэта не ў сябра па пад’езду ў 20 гадоў заняць 100 рублёў і не аддаць….

і калі ты назаемаў ужо на кошт кватэры і ўсё прайграў…. цябе проста ставяць перад фактам і ўсё….. 

лудаманія гэта хвароба….і яна непасцёўная

ты перастанеш лудоманыць, калі ў цябе не будзе грошай…. усё, іншых варыянтаў быць не можа….

калі чалавек лудаман…. і працуе на простай працы на заводзе, сярод такіх жа завочнікаў і круг зносін у яго такі….. яму нічога не пагражае….. ён не здолее прайграць болей сваёй зарплаты….

за якую яму жонка адразу б твар набівае, а з сяброў рабочых ніхто ў пазыку не дасць, бо самим не хапае…. ну і ўсё… ён жыве нармальна далей

а калі ёсць што прайграваць… гэта поўны піздзец!

я зараз успамінаю колькі я прайграў студэнтам – бля, ну гэта проста смех! гэта такія капейкі былі, з-за якіх я забіваўся…..

у параўнанні з тым што я прайграў потым

але на той момант і цяпер….. пачуццё адзін у адзін….. хоць сумы зусім не параўнальныя

і самае страшнае, не ведаю што рабіць!

бля, вось ты разумееш… што ўсё гэта лахатрон, выйграць немагчыма!

але сядзіць нейкая ебанутая думка ў галаве…. што зараз вось, адзін раз занясеш хоць крыху…. вырашыш свае нейкія бытавыя-дзенежныя праблемы… і ўсё, больш не будзеш гуляць….

проста адзін раз занесці трэба…. ну вось зараз хаця б 10.000$ мне хопіць на ўсё і больш не буду ў жыцці гуляць

але на самой справе нават ведаеш, што не спынішся…. і што рабіць хз!

тое што вось-вось павінна даць цябе проста разрывае знутры….

а калі прайграваеш, блывотнае пачуццё і жаданне вярнуць проста апошні прайгрыш
Крыніца: ттрблог