Даграўся

Ну вось і ўсё. Даіграўся. 
А пачалося ўсё некалькі месяцаў таму, з роліка на ютубе, якога то хуя вылезлага з ніадкуль. Я тады і не гуляў зусім. Меў кожны месяц па 70к руб. (нармальна для майго рэгіёна), ні ў чым з жонкай і дзецьмі сабе не адмаўлялі, планавалі датэрмінова закрыць іпатэку… 
А што цяпер?
Пустая крэдытка, па якой ужо 3 месяцы тэлефануюць калектары, 2 месяцы неаплата іпатэкі (банк пагражае разарваць дагавор, у гэтым выпадку хата будзе прададзена), 18 мікразаймаў. Пратэрмінаваных. Ужо пачалі перадаваць калекторам, тэлефон проста не маўчыць. 
І толькі цяпер, знаходзячыся ў поўнай жопе, я задумўся, а варта ці было ўсё гэта? Адназначна не.
Нядаўна народзілася дачка, цяпер ёй толькі 5 месяцаў, і не замест таго гуляць з ёй, радавацца, даводзіцца сядзець з серай тварынай і думаць, а што калі зараз у дзверы пастукаюць. І дзе ўзяць грошы, каб адвезьціся ад гэтага страху. Не, я не баюся калектараў, я баюся расчараваць сям’ю. Са дня на дзень ужо паведамяць працадаўцу і вось вядучы інжынер набудзе славу дзібільнага гульца-пазычальніка. Ну не сорам жа? 
Я не хачу больш быць лудоманам, гуляць увогуле, я проста хачу выбрацца з усяго гэтага

Крыніца: ттрблог