Чаму рэгуляры ненавідзяць школы покера

Апошнія дзесяць гадоў эксперты і людзі, што лічаць сябе «экспертамі», у адзін голас прароцяць непазбежную смерць покера. Аднак гэта не перашкаджае працавітым рэгулярам кожны месяц хваліцца прыгожымі графікамі і абнаўляць свой Best Month 

Але ў апошні час у покернай суполцы ўсё часцей з’яўляюцца покерныя школы. Яны растуць як грыбы пасля дажджу і кожная абяцае сваім вучням толькі поспех. Вось толькі не ўсім гэта падабаецца. 

Вырошчванне канкурэнтаў

Рост канкурэнцыі – самая відавочная прычына, чаму рэгуляры не любяць школы. Людзі, якія ўжо б’юць NL25, не будуць рады ўбачыць, як вялікая школа аб’явіла чарговы набор вучняў, дзе будзе падцягваць рэгаў з NL10 да NL25. Кожны такі паток свежапрыгатаваных рэгуляраў паднімае агульную сілу поля на X%. Фішаў пры гэтым не становіцца больш і значыць прыбыткі дзеючых рэгуляраў лімітаў могуць упасці. 

У 2018 годзе буйныя покер-румы скарацілі VIP праграмы для рэгуляраў, а з іншага боку ім яшчэ і кісларод перакрываюць школы, вырошчваючы «акул», якіх таксама трэба камусьці «корміць». Як мы ўсе разумеем, увесь банкет камусьці трэба аплачваць, а аматараў на ўсіх ужо даўно не хапае.

Так званые «рэг-вары» (гульня за сталом на 100% складаецца з людзей, якія зарабляюць покерам) ужо даўно ператварыліся ў строга мінусовае занятак для ўсіх удзельнікаў з-за амаль поўнай адсутнасці рэйкбэку. Таму чым больш рэгаў, тым менш у цябе, %username%, шанцаў адхапіць кавалак і без таго невялікага рыбнага пірага.

Вынік: кожны новы рэгуляр ліміту адбірае частку вінрэйта ў сваіх суседзяў.

Недавер да школ

Цяпер на рускоязычным рынку працуе каля двух дзясяткаў покерных школ і ў пяць разоў больш самастойных трэнераў, і ў іх патэнцыйнага кліента стаіць праблема выбару. Паколькі гэты рынак ніяк не рэгулюецца і з пункту гледжання маркетынгу з’яўляецца слаба развітым, у ход ідуць розныя спосабы па прыцягненні ўвагі аўдыторыі і нават сабатажу канкурэнтаў.

У дадатак да ўсяго, рэгуляры сярэдніх лімітаў часта становяцца сведкамі таго, як іх слабенькія «калегі» нечакана публікуюць на покерным форуме ананс пра трэніроўкі за $999/гадзіну, дзе будуць дзяліцца бясцэннымі ведамі, як разрываць іх працоўны ліміт. У пацвярджэнне сваіх слоў яны прыкладваюць круты графік з дыстанцыяй <50,000 рук і вуаля. Гэта як мінімум выклікае ў рэгуляраў усмешку, а як максімум – злобныя паведамленні ў адрас топікстартэра і абвінавачванні ў завышанай цане на паслугі, некампетэнтнасці ці зусім махлярстве.

Вынік: часта трэнера або покерныя школы недабрасумленна падыходзяць да рэкламы або завышаюць цэны на свае паслугі.

Асабістая непрыязнь

Покерная супольнасць на самай справе куды меншая, чым здаецца. Нават на асабістым досведзе шмат разоў разумеў, што тут, як у вёсцы, шмат людзей ведаюць адзін аднаго. Уявіце, што ёсць двое даўніх ворагаў PetyaPro і Oleg777. Першы лічыць другога дрэнным гульцом і жадае яму як мага хутчэй раскруціць свой БР, таму пры першай зручнай нагодзе гэта меркаванне напэўна стане дасягненнем грамадскасці.

Так і атрымліваецца, што калі раптам калісьці Oleg777 захоча навучаць людзей біць мікраліміты ў покеры, то як бы добра ён цяпер ні гуляў, верагодна дзе-небудзь у каментарыях з’явіцца PetyaPro і раскажа пра тое, як Oleg777 ганебна лімпіць з тузаў. Сіла слова такая, што яно можа ўплываць на многіх зевак, якія не маюць уласнай думкі або не разабраліся ў пытанні. Негатыўную хвалю грамадскай думкі падняць лёгка, а справіцца з ёй амаль нерэальна.

Вынік: рэпутацыя ў покерным супольстве часта ўплывае на акаляпокерны бізнес.

Меркаванне нашых сяброў пра покерныя школы

Антон  Sandr1x, рэгуляр NL200

Перакладаецца, тут не абысціся без Капітана і асноў покернай эканомікі. Ну што ж.

Дык вось, маем простую формулу:

Сумарны профіт рэгаў = Дэпазіты фішаў − Рэйк.

Думаю, справядліва будзе меркаваць, што з цягам часу сума дэпазітаў фішаў імкнецца да змяншэння, а эфектыўны рэйк – да павелічэння. Вынесем за дужкі, што ўзровень рэгаў з часам паступова расце (на некаторых лімітах павольней, дзе-небудзь – хутчэй, але агульны ўзровень поля расце).

Такім чынам, з гадамі рэгам даводзіцца альбо развівацца для падтрымання/нарошчвання профіту, альбо зніжацца або задавальняцца меншымі, у параўнанні з папярэднімі гадамі, зарабкамі – тут кожны для сябе выбірае, што яму прыярытэтней.

Вяртаемся да нашых баранаў.

Асабіста мне напляваць з самай высокай калокальні вострава Мэн, які працэнт ад свайго профіту аддаюць вучні праекта сваім гаспадарам. Для мяне, як для рэга сумежных лімітаў, важней за ўсё той факт, што з паступова змяншаючагася пірага онлайн-покера “выжыўшыя” ў праекце цяпер адкушаюць больш, чым яны адкусвалі да ўдзелу ў ім. Калі я бачу аднаго з іх за сваім сталом – мне ўсё роўна, наколькі добрая або дрэнная тая база, якую ім скармілі аўтары. Галоўнае – на кожны бб/100 у лузрэйце фіша цяпер больш здольных жадаючых (параўнайце z100 і z500 па шчыльнасці, каб наглядна было). Гэта відавочна -EV для мяне.

Topreg, рэгуляр хайлімітных HUSNG

Што ж, калі ўлічваць, што я зараз сам займаюся стварэннем бэкінгавага фонду на кітайскіх румах з акцэнтам на якаснае навучанне, мне складана сфармуляваць неабыякавае меркаванне па дадзеным пытанні 🙂

Але паспрабую пашалёваць. На самай справе тут з якой стараны паглядзець. Для некаторых жадаючых у гэтым жыцці хлопцаў школы нясуць выключна пазітыўны эфект. Я прыхільнік меркавання, што які б геніяльны гулец ні прыйшоў у покер у 2017-2018 гадах, ён за вельмі рэдкім выключэннем асуджаны на мікралімітную суму ў сало-фармаце. Школы ж даюць гэтым хлопцам кансалідаваны масіў інфармацыі і зараджаюць агеньчык у іх вачах, прапаноўваючы пракаціцца на ліфце з паскарэннем. Самым шчасліўцам увогуле ўдаецца трапіць да топавых трэнераў і атрымаць выціск каштоўнага вопыту за нейкія зусім танныя дeньгі (гл. першы абзац)

Аднак усе гэтыя цэнтрабежныя сілы часта цяжка б’юць па покернай экалогіі, адначасова скарачаючы як сярэдні тэрмін жыцця дэпазіту аматара, так і час да покернага Армагеддону, калі мідстэйкс-рэгам давядзецца раздаваць папяровыя кароны ў Burger King’e. Таму не дзіўна назіраць і працэнт растучай злосці ад стабільных прафесіяналаў, чыя доля кіслароду ў гэтым пакуль яшчэ вялікім акварыуме планамерна змяншаецца з кожным кварталам.

Крыніца: pokeroff.ru

Не чытаў, але падтрымліваю !

А па сабжу. Каму якая справа да ўсіх гэтых рэгаў ? Няхай ідуць на завод і нешта карыснае вырабляюць. Бездзельнікі пля.

🤔 Ну вось канкурэнцыя расце, што павышае ўзровень гульні ў любым выпадку. Адпаведна гульня не стаіць на месцы і развіваецца))) Хоць калі ўзяць ПС то іх “развіццё” заканчваецца на прыдумванні новых дурных відаў гульні😁

Ну проста рэгам усё складаней і складаней. Яны ж як думалі. На завод хай ходзяць лохі, а мы разумныя 😁

У рэгуляраў турніраў покермэнаў таксама бывае чорная паласа ў кар’еры, даунстрык – усё не ідзе і ўсё граюць, таксама бываюць не салодкія дні часам. Суровы покер аднак пераследуе іх)))