5 сакрэтаў паспяховай хлусні

 

 

Звярніце ўвагу, наколькі кветыстыя прамовы большасці палітыкаў. Падсвядома чалавек схільны ўзбагачаць хлуслівую інфармацыю мноствам дэталяў: хлусцу трэба прымусіць паверыць у аповед не толькі суразмоўцу, але і сябе самога – адсюль і падвойныя намаганні. Псіхолагі Бэрклі вывелі супрацьлеглы прынцып даверу, паводле якога абсалютная большасць людзей давярае інфармацыі, дастаўленай у кароткай форме.

 

 

Лепшая хлусня – палавіна праўды. Калі вам так неабходна пераканаць суразмоўцу ў сваёй пазіцыі, карыстайцеся гэтым прынцыпам. Яшчэ да пачатку размовы ўстанавіце пэўныя межы праўдзівасці, якія будуць служыць своеасаблівым фундаментам для загадзя хлуслівых звестак.

 

 

Неўпэўнены хлусец ніколі не пройдзе праверку. Калі вы не прывыклі казаць не праўду, голас будзе працаваць супраць вас – прычым, непрыкметна. Паніжэнне тону, зніжэнне гучнасці, сарамлівыя прыметнікі – выдаюць з галавой. Хлушце ўпэўнена, калі ўжо даводзіцца.

 

 

Хлусня, паўтаральная тысячы разоў, становіцца праўдай. Гэты эфект сучасная псіхалогія называе «люзіяй праўды»: людзі схільныя верыць у тое, пра што гавораць акружаючыя. Сам прынцып распрацаваў яшчэ Геббельс для прапагандысцкай машыны Трэцяга рэйху, а выкарыстоўваюць яго дагэтуль усе, каму толькі не лянота – ад рэкламных агентаў да палітычных рэзідэнтаў.

 

 

Далёка не кожны здольны кантраляваць сваё цела. На ўзроўні падсвядомасці нам вельмі нязручно хлусіць, гэта патрабуе значнага запасу псіхічнай энергіі. Адсюль і дзіўныя, часам нестаноўчыя жэсты, якія выдаюць хлусца з галавой. Трымайце сябе ў руках, прычым літаральна. Не скрыжоўвайце рук, не аглядайцеся лішні раз, не краніце нос і не шкрыбайце пальцамі – усё гэта прыкметы выклічуць падазрэнне нават у самага даверлівага суразмоўцы.