Зона камфорту і лудаманія

Чытаў, што лянота – адна з прычын лудаманіі. А чаму, як, дзе? – хуй ведае, ніхто не кажа, толькі кантакты лекараў і адрасы бальніцы – лячыць мазгі. У тым і справа, што «лячыць». Ой, ідзіце нахуй. Я сам зраблю разбор. Падумайце, не прачытаўшы маю ідэю, якая ўзаемасувязь паміж гэтымі двума з’явамі або хаця б знайдзіце, дзе тлумачыцца прычына)

Што такое лянота? Не будзем занадта ўскладняць. Лянота – гэта механізм або асаблівасць мозгу пастаянна адкладваць непатрэбную дзейнасць на потым, каб назапасіць энергію з мэтай мабілізаваць сілы на жыццёва неабходнае мерапрыемства ў перспектыве. За ўвесь камфорт, што акружае нас, трэба дзякаваць ленівым людзям. Ёсць нюанс: лянота + інтэлект = геній, лянота + долбоёб = атрымліваецца ленівы долбоёб.

Часта чую, што лудоманы вельмі мэтанакіраваныя і працавітыя. А пры чым тут лянота?

Ёсць такое паняцце – зона камфорту. У наяўнасці ежа, тэлевізар, інтэрнэт. Чалавек можа не працаваць, а толькі ганяць у танчыкі, жонка будзе корміць і пілаваць мазгі кожны дзень, маўляў, піздуй на працу і г.д. Але нічога не адбываецца. Варта адключыць інтэрнэт або перакрыць падачу ежы – наступае поўны піздец, то бок мы пачынаем шавеліць. Напэўна ведаеце, што паесці ніколі не ляніва?!

Выйсці з зоны камфорту няпроста. Дапусцім, ты тоўсты ласось, маеш мэту закардыць прыгажуню. Стаіць задача заняцца спортам, прывесці сябе ў парадак, стаць больш прывабным. Па дарозе патрабуюцца ўменне ўтрымаць і зацікавіць самку, плюс іншыя навыкі з разраду «распрацоўваць адносіны», сюды ж адносіцца зараблянне грошай на розныя расходы, плюс і вынік па выніках працы не гарантованы. Некаторыя памятаюць жахі мінулых адносін, ад усяго гэтага не хочацца пакідаць зону камфорту і зноў пагружацца ў г… Нахуй гэтыя праблемы, – падумаеш ты)

Гульня для эмоцый

Ёсць і перакананыя тунеядцы. Усё дзяцінства было ідэальным, потым інстытут дзеля дыплома па парадзе бацькоў, потым яшчэ адзін, далей перапынак, тупа няма інтарэсаў і мэты. Чалавек прывыкае да бабла і нічога не хоча рабіць. Грошы канчаюцца – паступова дэградуе, але сэнсу так і не прыходзіць, як і жадання працаваць.

Адсутнасць фізічнай і эмацыйнай нагрузкі. Спорт патрэбны, ён падтрымлівае ў тонусе цела і дух, а таксама эканоміць здароўе – лішні раз не атрымаеце піздюлей.

Эмоцыі. Замест таго, каб пахадзіць паганяць у футбол на вуліцы або іншае, народ глазець на той жа ногамяч у тэлевізары, глядзіць тэлеперадачы. Думаеце гледачы ідыёты? Ну так, гэта так, але галоўнае – яны лянівыя, ім лепш атрымліваць эмоцыі сядзячы, чым выконваючы якую-небудзь работу.

А чаму слоты не месца для атрымання эмоцый? Не трэба нікуды ісці, муціць сябе фізічнымі практыкаваннямі, траціць час на дурацкія кніжкі. Проста запускаем кліент і разраджаемся.

Адсутнасць інтэлектуальнай нагрузкі. Сучасны свет – гэта поўны піздец у плане падачы колькасці інфармацыі, усё робіцца зручным, не даючы нам магчымасці падумаць, а калі раптам захочаш – мозг далей за чытанне паблікаў ВК не пойдзе.

Зона камфорту лудомана або тыпы лудоманаў

Сямейныя

Сямейны чалавек. Мае пастаянную стабільную працу, жонку таксама мае, дзеці, сабака і іншая бытавуха. Чалавек гуляе на левыя, халтурныя грошы, часам улазiць у сямейны бюджэт, атрымлівае пізды, а з цягам часу індульгенцыю ад каханай у выглядзе 5 тысяч рублёў на гульню ў месяц. Яго лад жыцця ўжо зафіксаваўся, ён не збіраецца нічога змяняць. Ведаеце, такі савецкай загартоўкі раб, зомбі, рабочы клас. Круг інтарэсаў – сям’я, праца, дом і лудка. Усё! Гэтыя інтарэсы на ўсё жыццё. Яму проста лянота мяняць звыклы лад жыцця, зону камфорту, а раптам стане яшчэ горш? І ён будзе гуляць усё жыццё. Нішто не псуюе людзей так, як стабільнасць.

Вольны лудык

Блядь, проста як донскі казац, пі і гуляй, хуй забівай.
Стабільнасць – гэта пра мяне. Удалося адпрацаваць на адным месцы 10 гадоў. Ахуенная зарплата ў 5 сярэдніх па Расіі, амаль ніякай актыўнасці на працы, халява. Ні жонкі, ні баб. Заўсёды ведаеш, што ў канцы месяца цябе чакае нармальная сума. І жывеш як у бога за пазухай. І ты блядь будзеш лудыць, ведаючы, што няма ніякай адказнасці, можаш перыядычна займацца всякай ерундой: дробным спортам, мець хобі. У цябе проста ахуенная камфортная зона. Прычым прысутнічаюць вялікія магчымасці для асабістага развіцця, але лянота мацней. І чакаеш канца месяца, каб лудыць або бухнуць, нібы разумееш, што жывеш няправільна, але мозг адкладае ўсе справы на потым 😉 Гэта доўжыцца гадамі. Навошта мяняць камфортны лад жыцця, калі і так добра?

Малады опездол

Большасць моладзі на старце жыцця працуюць дзеля гульні, а гульню разглядаюць як працу, тым самым як крыніцу заробку. Разумееце парадокс? Уся актыўнасць і зарабляньне сродкаў – гэта магчымасць гуляць, зарабіць гульнёй. Мэта – нажыва, разбагатнець. І яны лянівыя? Скажу так – так! Лянота назапашваць, чакаць, паступова нарошчваць бытавы хлам – іпатэкі, тачкі, мэбля і г.д. Бо на гэта патрэбны гады, а гульня прыносіць хуткі прыбытак. Ну вы самі ў курсе, што лепш.

Лудаманія – гэта крыніца вялізных фінансавых выдаткаў, што ў сваю чаргу стымулюе зарабляць яшчэ больш, каб пакрыць бягучыя крэдыты.

Гульня разганяе ляноту? Ну як бы так, ты б проста сядзеў і шпіліў у танкі, але калі трэба плаціць за крэдыт, які праёбаў у карты, калі няма грошай на ежу і піва – ты, блядь, вымушаны сука працаваць. Гульнёй ты даводзіш свой стан да невыноснай нізіны: калектары, крэдыты, давіць жонка, няма чаго апрануць, ты блядь проста вымушаны вкалваць, у цябе адабралі камфортнае жыццё.

Мабыць, многія ведаюць выпадкі, калі разарваўшыся чалавек апускаў рукі. Быў бізнес, бабкі – заебісць, утраціў, усё – дэзмараль і жыццё на вакзале. І ў лудаманіі такое бывае.

Апатия пасля прайгрышу грошай

Тут залежыць ад самой працы: разумовая або фізічная і, зразумела, ад сумы прайгрышу. Вядома, прайгрыш жалкіх капеек толькі сапсуе настрой, але пакінуўшы за вечар суму ў 3 месячныя зарплаты ты заб’еш у сабе жаданне працаваць на доўгі час. Прывітанне мозгу і ляноце таксама, і лянаце блядь) Проста мозг падлічвае колькі прынясе табе праца за дзень, за гадзіну працы, і зробіць выснову, што 200 рублёў у гадзіну на працы не вартыя тваіх фізічных выдаткаў – Ты блядь учора праёбаў за АДНУ ГАДЗІНУ эквівалент 2000 гадзін працы. Усё, у галаве ўсадзілася думка вялікіх грошай, прычым трэба тут і зараз, якое-бы там чакаць месяц? Ідзіце нахер усе)

Калі маеш дамоўленую працу, дзе шмат плацяць і гэта залежыць ад аб’ёму заказу – вядома будзеш вкалваць і будзе ахуенная матывацыя, бяры больш і кідай далей.

Пасля высокааплатнай працы заўсёды цяжэй пераходзіць на нізкую зарплату. Я па сабе ведаю. Скакаў з 20к на 5к. І што? Вытраціўшы пасля атрымання ўсе грошы за 3 дні, зразумеў, што адбываецца якаясьці хуіта і паехаў у Маскву, жыць і працаваць. Мне не было лянота, даводзілася многае пакідаць, я быў адзін з тых маладых опездолов. Проста знайце, што гульня ў азартныя гульні на буйныя і не вельмі стаўкі – гэта скаканне з добра аплатнай працы на дрэнна аплатную. Вам будзе дрэнна, не будзе стымулу, мозг, зразумела, будзе лічыць гульню ў казіно плюсаўым момантам, а будні працавіка на заводзе – дрэннай затеяй.

Можна завесці жанчыну, будзе ебать мазгі па ўсіх пытаннях, нават па тых, па якіх і не варта было б. Калі гуляеш – не заводзь, не псі жыцці іншым.

Наконт барацьбы з лянотай можа пазней зраблю паст, але гэта цяжка і не ўпісваецца ў рубрыку блога. Цікаўны факт: хацеў яшчэ ўчора напісаць гэты пост, але было лянота, сёння таксама ледзь перасіў сябе і з цяжкасцю начаркаў, праўкі не рабіў, прабачце. Я напісаў не ўсе моманты, але сэнс, напэўна, данёс.

І так, не будзьце ленівымі мудакамі, пакіньце сваю думку ў каментах. Дзякуй, пакуль.
Крыніца: http://last-play.info/ludomania-i-len/