Заключныя этапы...

З цягам часу, калі я стала старэйшай (і, відаць, больш азартнай), такія кірмашы мяне ўжо не ўражвалі… Мае бацькі таксама ставіліся да азартных гульняў не надта строга і час ад часу заходзілі з вольнымі грашамі ў залы аўтаматаў (вось адкуль у мяне такое спадчынства!)). Тады ўсё было не вельмі строгa, і я без перашкод магла з імі туды заходзіць…. Вочы разбягаліся, рот адкрываўся, а рукі пачыналі пячыся ) Я бегала ад аўтамата мамы да аўтамата таты ў чаканні нейкага пэцкага выйгрышу, бо ў такім выпадку мне выдзялялі грошы і я магла паспрабаваць там шчасце САМА! Сваімі ручкамі) 
Я старалась гуляць асцярожна, бо разумела, што лепш выйграць і ўнесці з сабой, чым прайграць усё) Дагэтуль памятаю адзін аўтамат з ружачкамі ) Там белыя маскі і ў бонусе ружа з ліставіцамі, і на ёй трэба было выбіраць тыя самыя лістоўкі для выйгрышу, і ён мог нядрэнна даць, таму ў асноўным я гуляла там…. Дарэчы, колькі пасля таго ні спрабавала знайсці той аўтамат з мінулага, так і не знайшла)
Увогуле па маіх успамінах, я была даволі ўдачлівая, і дзякуючы хаджэнню ў гульнявыя залы я зусім не патрэбавала ў грошах)
5 этап ужо наступіў пасля таго, як у нас забаранілі азартныя гульні, і ўсе залы зачыніліся….Вось і ўсё – канец, падумала я, ну і да лепшага напэўна)
Але хвораныя людзі заўсёды знойдуць выйсце (я гэта прызнаю!?)… У той час я была НЕ вельмі ўпэўненым карыстальнікам кампутара, тым больш электронных кашалькоў, але выйсце я знайшла) Аднойчы зайшла на пошту і ўбачыла ліст ад Grand Casino (цяпер разважаю, якое гэта дзіва – колькі гадоў яны ўжо існуюць)… Пасля нейкага часу разбірання, як там усё ўладкавана, на вуліцы я ўбачыла, што прадаюць карты Яндекс наміналам 500р, цяпер ужо не памятаю, ці былі іншыя наміналы, але я выкарыстоўвала менавіта іх) І ганарыста несучы яе дадому, вечарам мы ўладкаваліся перад кампутарам, і я дэманстравала бацькам, якая я маладца (я не маладца!), і што цяпер можна гуляць не выходзячы з дому ) Памятаю там былі слоты, якімі зараз мы нават слотамі не лічым, розныя павары з мідіямі і г.д. Гульня была выключна на долары, і мы даволі часта адтуль выводзілі)
А апошні этап, які працягваецца да гэтага часу, наступіў, калі я адкрыла для сябе Голдфішку 🙂 Я ўжо даведалася, што не абавязкова купляць карты, можна папаўняць рахунак Яндекс праз тэрміналы… і паехала лямпачка….. У Голдфішку я гуляла, напэўна, каля 3-х гадоў, а потым пачала разведваць усё новыя і новыя казіно…. У Голдфішку ў свой час я настолькі нагулялася, што цяпер ненавіджу micro )) я абыходжу гэтага вытворцу бокам дагэтуль) У ГФ я не гуляю ўжо гадоў 3, а можа і болей…
Усе гэтыя этапы я ўспамінаю з прымілаваннем з аднаго боку, а з іншага можа нават шкадую. Раней усё гэта было як бы больш цікава, больш азартна, а цяпер круцішся ў усякім гэтым і узнікае болей злосці, усё ўжо не так, як было раней…..

Абмеркаванне матэрыялу тут: