Правілы гульні ў патинко

Патынко – гульнявы аўтамат, які па сутнасці займае прамежкавае месца паміж манетным слотам і вертыкальным пінболам, неверагодна папулярны ў Японіі.
Паколькі ў Японіі казіно забароненыя, а таталізатар дапускаецца толькі на конных скачках, веласіпедных і лодкавых гонках, гульня ў патынко карыстаецца вялікай папулярнасцю. 15 млн японцаў рэгулярна наведваюць залы патынко.

Правілы гульні

Гулец купляе пэўную колькасць (звычайна сотні або нават тысячы) дробных металічных шарыкаў, засыпае іх уверх у прыладу, пасля чаго можа рэгуляваць спецыяльным рычажком хуткасць выстрэлу шарыкаў на гульнявое поле. Плынь шарыкаў сыплецца ўніз праз лабірынт штыфтоў, канавак і заслонак. Большая частка шарыкаў прайграваецца, аднак адзін з іх заўсёды трапляе ў спецыяльную адтуліну, што прыводзіць да таго, што:

• – выдаецца пэўная колькасць новых шарыкаў
• – лабірынт перабудоўваецца на кароткі час такім чынам, што верагоднасць выйгрышу павялічваецца
• – запускаецца механізм, усталяваны ў цэнтры гульні і нагадвальны гульнявы аўтамат, які выкідвае розны кожны раз выйгрыш у выглядзе новай порцыі шарыкаў.

З выгляду ўсё даволі прыстойна, бо ў гульнявых залах з аўтаматамі «патынко» не вырабляюць грашовых выплат за вынікі. Гулец для гульні патрабуе пэўную колькасць дробных металічных шарыкаў, якія ён купляе тут жа, у зале. І афіцыйна – гэта адзіная грашовая апэрацыя, таму што ў выглядзе ўзнагароды за ўдалую гульню аўтаматы-патынко выдаюць… тыя ж самыя металічныя шарыкі для працягвання гульні! То бок, грашовых выплат няма. Ёсць толькі прызатэка, дзе шарыкі можна абменаць на розныя дробязі.

А вось тут пачынаецца самае цікавае. Побач з заламі патынко часта знаходзяцца з выгляду нічым не прыкметныя лаўкі. Іх дзейнасць нагадвае працу ломбардаў – яны выдаюць грошы пад заклад рэчаў. Толькі прымаюць яны ў сябе толькі прызы з асартыменту зал патынко! Атрымаецца так, што гулец, якому пашанцавала на не-грашывым аўтамаце і які абмяняў выйграныя шарыкі на прызы, можа абмяняць прызы на грошы! Таму што ўстановы, падабенства якіх на ломбард, насамрэч ніякія не ломбарды. Па сутнасці, гэта нелегальныя кассы выплат гульцам у патынко.

Бліскучая схема, ці не так? Адзінае, што ўлады здолелі прапанаваць у барацьбе з гэтым – стварыць пры залах патынко свайго роду сховішчы выйграных шарыкаў. Тут ёсць лагіка: каб гулец не абменьваў выйграныя шарыкі на прызы, а прызы на грошы, няхай лепш назапашвае шарыкі на сваім асабістым рахунку. То бок, замест магчымасці атрымліваць незаконныя грошы за здадзеныя прызы аматарам патынко прапануецца магчымасць гуляць у любімы аўтамат бясплатна! Здаецца зручна: прыходзіш у зал і не трэба нічога плаціць за шарыкі на пачатак гульні, проста бярэш са сховішча са свайго рахунку патрэбную колькасць і гуляеш. Але гэта ў тэорыі, а на практыцы такія сховішчы сталі проста перавалочным пунктам на шляху перакладу выйграных шарыкаў у грошы. Гульцы карыстаюцца сховішчам не для таго, каб гуляць бясконца, не змяняючы шарыкі на прызы, а каб назапасіць больш і ўзяць большую колькасць прызоў. А значыць – больш грошай у нелегальных абменніках.

Менавіта таму патынко, гульня цікавая сама па сабе, стала яшчэ і азартнай. І японскае ўрад не можа прыдумаць, як з гэтым змагацца.