Поўная гісторыя паходжання гульні баккара

Эксперты ў свеце азартных гульняў прызналі, што назва гульні Баккара паходзіць ад італьянскага слова Baccara, якое азначае нуль (ці нічога). Такая назва была ў аднаго старажытнага італьянскага гульнявога варыянта, прыдуманага Феліксам Фальгуера ў далёкім XV стагоддзі. Спачатку для яго выкарыстоўвалі карты Таро. На берагі Францыі гэтая гульня трапіла дзякуючы салдатам Карла VIII. У 1494 годзе пачалася вайна паміж Італіяй і Францыяй, якая ў вялікай ступені паслужыла пачаткам папулярызацыі баккара.

Аднак бытуе меркаванне, што Баккара з’явілася ў выніку эвалюцыі ранніх варыяцый блэкджека, якія былі папулярныя ў часы царствавання Луі-Філіпа. Гэта тэорыя пацвярджаецца мноствам падабенстваў баккара з блэкджэкам. Але паміж імі ёсць і істотная розніца – у баккара амаль нічога не залежыць ад дзеянняў гульца, бо галоўным фактарам поспеху з’яўляецца простая ўдача.

Група даследчыкаў па паходжанні азартных гульняў выявіла падабенства баккара з некаторымі рытуаламі старажытнай цывілізацыі этрускаў. Яны заключаліся ў вызначэнні кандыдаткі, якая падыходзіць на ролю верхавной жанчыны-жрыцы. Яе выбіралі па кідках касцоў з дзевяці гранямі. Пры выпадзенні 8, 9 або ліку, блізкага да колькасці шанаваных багоў, кандыдатка атрымлівала адабрэнне. Пры выпадзенні 6 або 7 яна атрымлівала адмову. Калі выпадаў лік менш за 6, да дзяўчыны маглі прымяняцца розныя каральныя санкцыі, да смяротнага пакарання ўключна.

Французскія варыяцыі гульні баккара

Можна бясконца спрачацца пра сапраўднае паходжанне баккара і яе далейшы развой, бо існуе даволі шмат версій, кожная з якіх мае права на жыццё. Але можна з упэўненасцю сказаць, што сучасныя правілы гэтай гульні пазычаны ў французаў. Баккара была вельмі папулярная сярод французскай арыстакратыі ў Сярэднія вякі. Яе гулялі нават у каралеўскім двары. У гады праўлення Напалеона яна сустракалася ў некаторых падпольных казіно.

У пачатку мінулага стагоддзя Баккара лічылася найбольш папулярнай азартнай гульнёй на Французскай Рывіеры. Тады былі вядомы дзве разнавіднасці Chemin-de-Fer і Baccarat-en-Banque. Яны адрозніваліся метадам вызначэння дылера і дапушчальным лікам удзельнікаў раздачы. У першай разнавіднасці ролю банкара атрымліваў гульц, які зрабіў найбольшую стаўку – ён раздаваў карты і збіраў банк.

Удзельнік з другой па велічыні стаўкай прадстаўляў астатніх удзельнікаў гульні. У другой разнавіднасці карты выдае дылер (банкамет), а банк збірае ігральны ўстанову. Столы для такой баккара былі падвойныя – на ім маглі размяшчацца адначасова 10 чалавек (па 5 чалавек злева і справа). Па адным гульцу з кожнага боку прадстаўляюць астатніх удзельнікаў раздачы. У астатнім жа правілы (выдача карт, адмову, дадатковыя дзеянні і г.д.) у гэтых варыяцый ідэнтычныя.

Амерыканская баккара

У ЗША баккара з’явілася меркавана ў 1911-1912 гг. Яна трапіла ў некалькі нелегальных ігральных устаноў у Нью-Ёрку. Але ў хуткім часе яна знікла з-за таго, што ёй на змену прыйшоў бурна папулярны ў тыя гады блэкджэк. За некалькі гадоў ён заслоніў у гэтай краіне іншыя азартныя гульні.

Праз амаль паўстагоддзя – у 1958 годзе баккара змагла зноў дэбютаваць у ігральных установах ЗША. Спачатку яна з’явілася ў 2 казіно – Sands і Star Dust. Цяпер баккара змагла ўмацавацца і яе папулярнасць пачала расці з кожным годам. Праз некаторы час гульня падужала многія ўстановы Лас-Вегаса. Але ў амерыканскай версіі (яе прынята называць Punto-Banco) ёсць некаторыя адрозненні.

Амерыканская баккара практычна не пакідае гульцам магчымасці якім-небудзь чынам уплываць на ход гульні. Абсалютна ўсе дзеянні ў гэтай гульні вызначаюцца сукупнасцю правілаў. Удзельнікі раздачы толькі атрымліваюць ад дылера інфармацыю аб выніку партыі (перамога, паражэнне або нічыя). Увесь гульнявы працэс праходзіць на “аўтапілоце”.

Вядомы эксперт у сферы азартных гульняў Томмі Рэнцоні сцвярджае, што менавіта ён першым прывёз у Лас-Вегас баккара. Ён працаваў банкаметам на Кубе (у Гаване) ў казіно, якое належала Джорджу Рафт (папулярны ў тыя гады кінаакцёр). У выніку рэвалюцыі, што адбылася на востраве свабоды (Фідэль Кастра захапіў уладу), Томмі ў пошуку спакойнага жыцця вырашыў пераехаць у ЗША, у сталіцу ігральнага свету Лас-Вегас.

Ён уладкаваўся на працу ў Sands Hotel. Яго змена прыйшлася на тую ноч, калі ўпершыню была прэзентавана Баккара. Па словах Рэнцоні, у той дзень казіно панесла страты ў памеры 250 тысяч долараў. Амерыканская Баккара (Punto-Banco) мае тыя ж правілы, што і версія, якую прывёз з Кубы Томмі.

Цяпер у многіх ігральных установах ЗША прадстаўлена міні-баккара. Яна праводзіцца па тых жа правілах, што і Punto-Banco, але з адным адрозненнем – карты выдае дылер, а не гульцы. Стол для такой Баккары меншых памераў (падобны са сталом для Блэкджека). У яе гульцу не дазволена самому цягнуць карты або адмаўляцца ад іх выдачы. Адзінае даступнае дзеянне гульцу (акрамя здзяйснення стаўкі) – гэта зрух карты. Зрабіць гэта можна толькі пасля прапанавання дылера.