Жарты, смешныя гісторыі і розныя прыколы

“Вось гэта так! У пятніцу мы так нядрэнна паседзелі, а сёння з раніцы – ніякага пахмелля, і ўсе выходныя наперадзе!” – радавалася Катя, яшчэ не падазраючы, што сёння ўжо аўторак.

Усю ноч яна стогнала ў падушку і здыхала ад нецярплівага жадання. Сон быў трывожны і перапыністы. Да заканчэння дыеты заставалася дзве гадзіны.

Вы

а што ў вас у аўтаматах 3 скатэр то выпадае хоць раз ці не?

15:58Марго

КАНЕЧНЕ

15:59Вы

та а што я зараз 200 спінаў зрабіў і ні разу не было?

15:59Марго

ВОСЬ НА 201 ВЫПАЎ БЫ АБАВЯЗКОВА

З Баша:

2 частка 

Трэцяя частка 

А вось так вось некаторыя не хочуць расставацца са сваімі грашыма. 

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=YffMQZRXe3U

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=oJWlvU4NMcg

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=v_Ay-7fdQF4

Лізнуць локць я не спрабаваў. А вось склаць ліст паперы папалам больш за сем разоў спрабаваўся. Не атрымалася.

Робат аказаўся вельмі прасунутым і закрываючыяся дужкі распазнаў як смайлікі.

Гісторыю распавядаю ад першай асобы. Жыў я некалі ў Аўстраліі, людзі там прыветлівыя, добразычлівыя. Была ў мяне суседка, бабуля гадоў пад 100. Яксьці прыходзіць гэтая бабуля і прыносіць мне банку арэшкаў, ну я адмаўляўся, але давялося ўзяць. Смачныя былі арэшкі… Прыкладна праз тыдзень тая ж гісторыя зноў – банка арэшкаў, і так разоў 3 ці 4, ужо не памятаю. Ну вырашыў я ўсё ж зайсці да яе ў госці, удзяліць увагу. Зайшоў да яе дамоў і кажу тыпу не трэба мяне так баляваць, арэшкі ж не танныя, нават тут, у Аўстраліі, іх не дастаць. А яна мне ў адказ: так гэтыя арэшкі мне нічога не каштуюць, гэта мне сын дасылае кожны тыдзень арэшкі ў шакаладнай глазуры, бо ў мяне няма зубоў, шакалад я адсасваю, а арэшкі табе аддаю……

А ў мяне адзін малады халасцяк пакуль што чалавек вынайшаў смешны спосаб мыць шкарпэткі. У бутэльку ад вады (6 літраў) заліваюць гарачую ваду і пару лыжак парашка, а затым закрытую бутэльку кідае ў багажнік і ён з ёй катаецца днём. Кажа, што потым застаецца толькі выпалоскаць…

Я, чалавек цяжкай долі і лёгкага паводзінаў. Нарадзіўся 27 сакавіка 1982 года ў таямніцы ад бацькоў. Па гараскопу – Рыс. Дрэнна разбіраюся ў музыцы, любімы спявак – Ленін. Хобі – косаглазее. У мінулым жыцці быў любімай лошадкай любімага коня Будзённага. Веру ў смерць пасля жыцця, у каханне пасля сэксу і ў крэм пасля галення. Маё любімае занятак – гульня ў сняжкі на раздзяўленне. Пяць гадоў працаваў у кансерваторыі імя Чайкоўскага – клаў плітку ў класе саксафона. Адукацыя: образовался путем слияния яйцаклеткі то сперматозоідам. Регулярна раблю дзве рэчы: сплю з Анжэлінай Джолі і вру. Адзягаюся толькі ў дарагіх крамах прадуктовых. Наканачыў мышцы з Інтэрнэту, а ў дзяцінстве ўпаў з дрэва і пашкодзіў смекалку. Але ж я белая варона сярод цёмных лошадок. А адносіны з жанчынамі не складаюцца ў чамаданчык. Маё любімае страва – Мезім. Яшчэ захапляюся творчасцю Мікалая Гумілева і ведаю каля 80 рыфм на слова Антон. Мой любімы фільм – кліп Дзімы Білана “