Шкода курэння

Слухайце, даўно хацеў стварыць гэтую тэму, напэўна, каб самога сябе падштурхнуць, ды і можа каго пачую з падобнай гісторыяй.

Кароче, прывітанне. Мне зараз 25. Калі шчыра, я нават не заўважыў, як пралётаў час, але цяпер хачу сказаць адну рэч: я **не курыў**. І самае смешнае, што апошні раз я трымаў цыгарэту ў руках 3 гады таму, калі мне было 22. А пачаў я, як і многія д**лб*бы, у 13.

Тады гэта было п*здец як крута. Двор, заброшкі, каб падавацца старэйшым, каб “быць сваім”. Я памятаю, як мы збіралі дробязі па кішэнях, каб купіць “Winston” або “Camel”, бо гэта лічылася нармальна. У 15 я ўжо курыў пачку ў дзень, і мне здавалася, што без нікаціну я проста не вытрымліваю стрэс. Экзамены? Цыгарэта. Першая няшчасная любоў? Палова пачкі за вечар. Праблемы з бацькамі? Я выходзіў на балкон і травіўся гэтым лайном, думаючы, што гэта мне дапамагае.

У 18 я зусім перастаў адчуваць смак ежы, сур’ёзна. Ну то бок я жаў, але ўсё было нейкім прэсным. Затое ў мяне была пастаянная дыхавіца. Мы з сябрамі гулялі ў футбол, я адбегаў 5 хвілін і стаяў пурпурны, хапаючы ротам паветра. Дзяўчыны казалі: “Фу, ад цябе пахне”, а я адмалчваўся тым, што “гэта проста вопратка наскрозь прапітана”.

Кароче, уся мая юнацтва прайшла ў гэтым тумане. Раніцай прачынаешся — першым делам не кава, а бяжыш на балкон, бо мозг ужо патрабуе дозы. Кашаль раніцай быў такі, быццам я гадоў 30 адрабіў на шкодным вытворчасці.

У 22 гады я злавіў сябе на думцы, што я проста чортовы раб. Я не магу спакойна паесці ў кавярні, бо пасля ежы трэба ўцякаць пакурыць. Я не магу глядзець фільм у кіно, бо думка пра тое, што я дзве гадзіны не пакурыць, выклікала паніку. І самае страшнае — я пачаў задзіхацца ў сне. Прачынаўся ад таго, што сэрца б’ецца як шалёнае, і мне не хапае паветра.

І я кінуў. Не з дапамогай пластыраў, не з дапамогай кніг Эллена Кара (хаця ён красавец), а проста ўзяў і сказаў сабе: “Ты што, слабак? Ты дазваляеш якойсьці палачцы з тытунем кіраваць сабой?”

Першыя тры дні гэта быў пекла. Я рэальна хадзіў злой, як ланцугавы сабака. Хацелася разьбіць тэлефон аб сцяну, накрычаць на прахожых. Першыя два тыдні я спаў па 3 гадзіны, бо арганізм не разумеў, што адбываецца. Але ведаеце што? Праз месяц я зразумеў, што магу дыхаць поўнай грудзьлю. Я перастаў храпаць. Я пачаў адчуваць пахі! Сур’ёзна, я ішоў па вуліцы і адчуваў пах лістоты, хлеба з пякарні, дажджу. Я думаў, што так пахне толькі ў дзяцінстве, а аказваецца, гэта ў мяне проста нюх схаваўся ад нікаціну.

Цяпер мне 25. Я займаюся спортам, у мяне няма гэтага вечнага ранішняга кашлю. У мяне з’явіліся грошы, якія раней уляталі ў дым (прашу прабачэння за каламбур). Я магу працаваць па 6 гадзін, не адцягваючыся на перакур. І самае галоўнае — я больш не адчуваю сябе залежным. Я адчуваю сябе вольным.

Я стварыў гэты топік не для таго, каб сказаць “я малайчына” (хаця я малайчына, ха-ха). А каб спытаць у вас.

**У каго якая гісторыя?** Хто курыць зараз і хоча кінуць, але баіцца гэтых “трох дзён пекла”? Або хто кінуў і таксама заўважыў, што смак ежы стаў у 100 разоў ярчэй? Я вось толькі адно не разумею: чаму ў 13 гадоў нам здаецца, што курыць — гэта “крута і даросла”, а па факце гэта самая тупая рабства, у якую можна сябе загнаць?

І другое пытанне: хто як спраўляўся з зрывам? Бо ў мяне сябар кінуў раз 5, а потым на стрэсах зноў пачынаў. Я проста цудам утрымаўся, калі памёр мой дзед — хацеў закурыць, але не стаў. А вы?

Давайце дзяліцеся. Можа, мой прыклад каго падштурхне. Я не ідэальны, проста задраліся быць залежным. Цяпер рэальна кайфую ад жыцця без гэтай смуроду ў кішэні.

Я ўжо ствараў падобную тэму на форуме пра шкоду курэння. Згодзен з табой цалкам, але часам кінуць гэтую шкодную звычку не так проста. Патрэбна сталёвая сіла волі, каб назаўсёды пазбавіцца ад гэтага, а асабліва тым, хто курыць больш за 10 гадоў.

кінула як-то леат 5 таму не курыла дзён 7 усяго, закурыла выпадкова як кажуць выпадковасці не выпадковыя ) праз 3 дні як не курыла вага набрала адразу кілаграм 5, ела як слон

@igor9555 Згодзен на ўсе 100%, што тычыцца сілы волі — гэта праўда. Я ўсяго 9 гадоў паліў, і ўсё роўна ламала так, што можна было сцяну галавой прабіць. А калі стаж за 10 гадоў, там ужо не проста звычка, а сапраўдная перабудова арганізма. Толькі думаю, што ў кожнага свой шлях: камусьці патрэбная кодзіроўка, камусьці трэба рэзка завязаць. Дарэчы, кінь спасылку на сваю тэму, калі не складана? Цікава пачытаць, як у іншых гэта адбывалася

@oktan​ і ў выніку што?

@d1ot1p​ Гэта больш падабен на панічную атаку, чым на вынік курэння. Прайгравай менш грошай у казіно, і такога не будзе.

@d1ot1p​ Перайшоўшы з цыгарэт на электронкі кшталту айкоса і г.д., будзе ўсё тое ж самае.

@d1ot1p​ /forums/topic/48069-kak-kurenie-tebya-ubet-zadumaysya/

@andrey_777​ Нікацін нікуды не дзецца, проста замест 20 цыгарэт пачынаеш курыць 20 стікаў, незаўважна для сябе. Па факце — проста памяняў наркотыкі, а не кінуў

@d1ot1p​ Я калі такое чытаю, заўсёды здзіўляюся, па нейкай прычыне мяне курэнне абмінула, т.е. у маёй кампаніі куралі, нават прапаноўвалі, але я як бы тыпу не, не хачу, можа, выхаванне ад бацькоў такое, бо яны таксама не кураць, карацей, абмінула мяне гэта ўсё, хаця шчыра скажу, спрабаваў і не раз, і сябры некаторыя ў той момант думалі, што яны сябры, прапанавалі, падначвалі, тыпу да ты не так курыш, паспрабуй вось з зацягам, адчуй.

Напэўна, я ўсё ж такі ўсё рабіў правільна.

@dvk12​ Тэбе проста пашанцавала з сям’ёй) У мяне бацькі курылі, і ў 13 гадоў гэта здавалася нормай. А ты малайчына, што не павёўся на ўгаворы “паспрабуй з зацягам”. Калі б дома ніхто не курыў — я б, можа, і не пачаў. Шануй сваіх продкаў)

@d1ot1p​ Якія ўкіды? Перачытай, што я напісаў. Калі выключыць фактар курэння, але не выключаць фактар стрэсу, то гэта нікуды не знікне. А казіно — гэта як адзін з крыніц трыгера ў тваім выпадку.

Прагледзеў твой профіль, там указаны ўзрост 19, у тэме ты пішаш пра 25 і не разумееш элементарнага і ўключаеш адразу неабгрунтаваны рэжым агрэсіі.

У мяне стаж курэння будзе большы, чым твой узрост, указаны ў профілі.

Увогуле дыскутуй сам з сабой тады.

@dvk12​

Хутчэй таму, што бацькі не курылі і ты не стаў. Я заўважаў такое, што ў каго бацькі або адзін з бацькоў курыць, той і дзіцё закурыць. Так, былі выключэнні, але больш менавіта курыльных. Асабліва калі самі курылі і строга-настрога забаранялі, а табе ад гэтага яшчэ больш хацелася паспрабаваць. Мяне ніхто не прымушаў і хутчэй асяроддзе да гэтага падштурхнула. Абсалютна ўсе курылі і я закурыў. Прычым усе займаліся тым ці іншым спортам, але ўсе курылі і выпівалі. Некаторыя замянялі сигі на насвай. Самое цікавае, калі я ўпершыню затянуўся, мяне жорстка вырвала і забыў пра курэнне на месяца 2 +-, а потым нават не памятаю як пачаў зноў курыць.

Прабаваў шмат разоў кінуць, мог тыдзень-дзве не курыць, часам нават даўжэй, але ўсё роўна закурываў у выніку. Асабліва калі выпіваеш і паехала, а потым зноў бзлік ЗОЖа і так па коле. Потым чытаў Алена, але зразумеў, што херня поўная і кінуў чытаць. Першыя старонкі 10-15 ён ганяе па коле адно і тое ж, спрабуючы цябе пераканаць, што яго спосаб рэальна працуе. Пры гэтым часам даючы табе расцяжку, я ні да чаго не прымушаю і ты ўвогуле можаш далей курыць. Узнікла пачуццё нейкай секты. Кароч бред поўны. Потым у моманце проста ў асяроддзі зьніклі людзі, якія любілі выпіць, курыць або проста кінулі, то мне гэта стала не патрэбна. Хаця піць я перастаў на значна раней, чым курыць. Асэнсаванне непатрэбнасці курэння таксама прыйшло, але значна пазней. Вось праўда калі рэальна захочаш, прымусіш сябе, перастанеш сумнявацца, тады і трэба кінуць. Ні алкаголь, ні курэнне нічога не прыносілі задавальнення, проста звычка, проста таму што так трэба, проста таму што чарговыя выходныя і чарговы раз сабралася кампанія, то давайце забівацца ў групавым складзе.

Адзінае, што даюць гэтыя рэчы. Алкаголь – раніцай ссыш сваімі мазгамі. Сігарыеты – бясвольнае, смярдзлівае чмо.

А пра сяброў ты дакладна сказаў. Па меншай меры на той момант думаў, што сябры. Проста знаёмыя)

@d1ot1p​ кураю з 8-9 класа, у дзяцінстве таксама балаваліся, хацелі быць крутымі і г.д.

Мы куралі таксама lm, camel, Marlboro, нават opal) tu24

Калі раней гэта было забавай, потым ужо прывык да цыгарэты, тусоўкі, паходы і г.д.

Прыкладаўся кінуць, але безвынікова, можа, сілы волі не хапае, хз (зараз ужо больш за 25 гадоў прайшло, як кураю, ды дыхавіца ёсць, гэта куёва, канешне).

Калі вып’еш, то ўсё роўна хочацца курыць вельмі моцна, ды два, тры разы мацней хочацца курыць.

Заўсёды кажу, трэба кінуць сігу, так і ходзім, сам сябе падманваючы, можа, кіну, а можа і не, але раю некурцам не пачынаць курыць. Гэта самая наліваная куета пад назвай цыгарэта!

Я курыў з 18 гадоў, ужо 20 гадоў, кідаў максімум на 8 месяцаў, ніяк не магу кінуць.