Кнігі пра блэкджек, напісаныя прафесіяналамі

Блэкджэк мае даволі доўгую гісторыю, у якой 1958 год па праву лічыцца самым важным. Да гэтага моманту прафесійных гульцоў у блэкджэк не існавала, пра іх проста не ведалі і не чулі. Быў толькі шэраг легенд пра надзвычай удалыя гульні, якія прыносілі велізарны прыбытак. Менавіта ў 1958 годзе з’явілася першая стратэгія блэкджека, якую цяпер прымаюць за базавую. Яна прызначана для гульні адной калодай.

Сістэму прыдумалі чацвёра, якія займаліся статыстыкай: Кантэй, Болдуін, Мэйсел і МакДемонт. Для распрацоўкі прыбытковай стратэгіі гэта таленавітая чацвёрка выкарыстоўвала звычайны калькулятар. Хутка Амерыканская статыстычная асацыяцыя апублікавала іх артыкул, які прынцыпова змяніў погляды на блэкджэк. Гэты рэвалюцыйны матэрыял не толькі актыўна распаўсюджвалі і капіравалі, але многія гульцы зусім заучвалі яго напамяць.

Ухапіўшыся за папулярнасць артыкула, чацвёра навукоўцаў сумесна напісалі кнігу пад назвай «Ігра ў блэкджэк». Сёння знайсці яе ў папяровым варыянце амаль немагчыма. Яна захавалася толькі ў калекцыянераў, што збіраюць рарытэты, звязаныя са светам азартных забаў і адпаведнай індустрыяй, а ў тым далёкім 1958 годзе гэтую кнігу можна было са спакойнай душой лічыць Бібліяй кожнага прафесіянальнага гульца.

Эдвард Торп, які перамагае дылера

Наступны крок, які зрабіў блэкджэк яшчэ больш папулярным, здзейсніў у 1962 годзе Эдвард Торп. Камп’ютарныя тэхналогіі дапамаглі яму распрацаваць яшчэ адну базавую стратэгію для гэтай дзіўнай гульні. Торп таксама прыдумаў правіла, якое дазваляе прасцей лічыць тыя карты, што ўжо выхадзілі з калоды. Эдвард выдаў знакамітую кнігу «Перамагчы дылера». У ёй пераканаўча даказана гульнявая праўда, што не губляе актуальнасці і цяпер.

Калі ў рулетцы або крэпсе вызначальным фактарам перамогі выступае ўдача, то ў блэкджэку вельмі важна памятаць ужо выйшлыя карты і тыя, што яшчэ застаюцца ў гульні. У кнізе Торпа выкладзены надзвычай лагічныя разважанні і зроблены даволі дакладныя разлікі, аднак яе перасталі выдаваць. Калі яна трапіць у рукі прафесіянальнага гульца, яе можна выкарыстаць нават у віртуальным казіно, каб істотна павялічыць шанцы на перамогу.

Торп называў распрацаваную ім манеру гульні сістэмай, што ўключае дзесяць індэксаў. Яна аказалася даволі складанай. Гульцы так і не здолелі цалкам разабрацца ва ўсіх яе тонкасцях і палічылі знойдзеную стратэгію празмерна запутанай. Аднак некаторыя аператары казіно ў штаце Невада азнаёміліся з разважаннямі Торпа і вырашылі застрахавацца ад тых гульцоў, якія пажадаюць скарыстацца разумнымі парадамі. На аднакалодны блэкджэк увялі мноства істотных абмежаванняў.

Напрыклад, дабл па новых правілах застаўся толькі на адзінаццаці ачках. Але СМІ хутка даведаліся пра такое новаўвядзенне і паднялі сур’ёзны скандал. Аператарам гульнявых устаноў Невады прыйшлося хутка адмовіцца ад новых правілаў і прыдумаць іншы выхад з сітуацыі. Узнікла сур’ёзная небяспека, што прыдуманая Торпам сістэма падліку карт істотна скараціць даходы казіно ад блэкджэка.

Менавіта таму давялося прыдумаць многакалодны варыянт гульні і правіла абавязковага ператасоўвання калоды пасля таго, як з яе выходзіць падрэзаная карта. Апасенні супрацоўнікаў казіно не апраўдаліся, бо прыдуманыя Торпам правілы падліку не такія простыя і авалодаць імі можа не кожны. Яны патрабуюць ад гульца максімальнай уважлівасці і канцэнтрацыі.

Харві Дубнер – яшчэ адна легенда блэкджека

У 1963 годзе ў Лас-Вегасе прайшла найвялікшая камп’ютарная канферэнцыя. Яе арганізавалі людзі, натхнёныя папулярнасцю кнігі Торпа. Відавочна, аўтара таксама запрасілі паўдзельнічаць. Ён старшыняваў у групе, якая спецыялізавалася на баккара, рулетцы і блэкджэку. Месцаў у зале не хапала, бо паслухаць самога Эдварда хацелі вельмі шмат прыхільнікаў азартных гульняў.

Выступы пачыналіся даволі сумна. Чытачы знакамітай кнігі не даведваліся пра любімую гульню нічога новага. Але ўсё змянілася, калі пачаў гаварыць Харві Дубнер. Ён не паўтараў вядомыя факты, а выкладаў прынцыпова новую сістэму “хай-лоу”, прыдуманую ім самім. Сёмкі, восемкі і нават дзявяткі Дубнер прапаноўваў не ўлічваць увогуле, а ўсю калоду дзяліць на нізкія (ад двоек да шасцёрак) і высокія (ад валета да туза) карты. Выступ скончыўся доўгімі і шчырымі апладысментамі. Стратэгія Дубнера аказалася для публікі значна зразумелай, чым складаныя разважанні Торпа, і многія асвоілі яе на практыцы за некалькі дзён.

У 1966 годзе “Перамагчы дылера” перавыдалі, уключыўшы ў легендарную кнігу асобны раздзел, які расказвае пра сістэму Дубнера. Гэтыя кнігі, напісаныя больш за паўстагоддзя таму, і стратэгіі, прыдуманыя таленавітымі навукоўцамі і гульцамі, дапамагаюць і сёння перамагаць і атрымліваць ад блэкджека прыбытак, а не толькі задавальненне.